Sözlük dizini
Tüm kelimeler
111.849 madde
- çenekisimtohumda embriyoyu kaplayan etli bölüm
- çeneklisıfatçeneği olan
- çeneksizsıfatÇeneği olmayan ve çenekleri iyi görülemeyen
- çeneleşmeisimÇeneleşmek işi
- çeneleşmekfiilKarşılıklıolarak konuşmak
- çenelisıfatÇenesi olan
- çenesi atmakfiil(can çekişirken) çenesi titremek
- çenesi açılmakifadeDurmadan konuşmak, gevezelik etmek
- çenesi durmamakfiilGereksiz yere sürekli konuşmak
- çenesi düşmekifadeYerli yersiz konuşup gevezelik etmek
- çenesi düşüksıfatÇok gereksiz şeyler konuşan kimse, boşboğaz, geveze.
- çenesi kitlenmekfiilAlt ve üst çene sımsıkıbir durumda bir araya gelmek
- çenesi kuvvetlisıfatKolay ve etkili söz söylemekten yorulmayan
- çenesi oynamakfiilBir şey yemekte bulunmak
- çenesini açtırmakfiilSöz fırsatıvermek
- çenesini açtırmamakifadeKonuşturmamak, konuşmasına tek kelime laf etmesine izin vermemek.
- çenesini bağlamakfiilÖlen bir kimsenin çenesi altından geçirilen tülbendi başının üstünde düğümlemek
- çenesini bıçak açmamakfiilsıkıntı ve üzüntüden konuşmamak
- çenesini dağıtmakfiilÇok güçlü bir yumrukla çenesine vurmak
- çenesini kapatmakfiilSusturmak
- çenesini tutmakfiilBildiğini, düşündüğünü söylememek veya konuşmaktan vazgeçmek
- çenesinin bağı çözülmekfiilGevezelik etmek, yerli yersiz, durmadan konuşmak
- çenesizsıfatÇenesi olmayan.
- çenetisim(bitki bilimi)açıldığında tohumların ortaya çıktığı kabuk
- çenetlisıfatIki veya daha çok çeneti bulunan
- çengisimEski bir Türk sazı
- çengelisimBir yere takılmaya, geçirilmeye yarayan eğri ve ucu sivri demir
- çengel atmakifadebir konuya taraftar toplama girişiminde bulunmak.
- çengel atışisimçengel, hukşat
- çengel işaretiisimdil bilimide ve çoğu dilde kullanılan bir diyakritik işaret, harf altı simgesi, [¸]