Türkü

Çukurova

Anonim

Çukurova bayramlığın giyerken, Çıplaklığın üzerinden soyarken, Şubat ayı kış yelini kovarken, Cennet dense sana yakışır dağlar. Ağacımız yapraklarla donanır, Taşlarımız bir birliğe inanır, Hep çiçekler bağrınızda gönenir, Pınarınız çağlar, akışır dağlar. Rüzgar eser, dallarınız atışır. Kuşlarınız birbiriyle ötüşür, Ören yerler bu bayramdan pek üşür, Sünbül niçin yaslı bakışır dağlar. Karac'oğlan, size bakar sevinir; Sevinirken kalbi yanar, köyünür; Kımıldanır hep derdlerim, devinir; Yas ile sevincim yıkışır dağlar.

Metindeki kelimelerin anlamları

hep: hiçbiri dışta tutulmamak veya eksik olmamak üzere, bütün, tüm olarak
şubat: artık yıllarda yirmi dokuz, diğer aylarda ise yirmi sekiz gün çeken yılın ikinci ayı; gücük, gücük ay, küçük ay

Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)