Sözlük / Kategoriler / Yabancı Kökenli
Arapça Kökenli
Türkçeye Arapçadan girmiş kelimeler.
2.476 madde
- zuhuriisimorta oyununda taklitçi
- zulmetisimkaranlık
- zulümisimgüçlü kişinin yasaya veya vicdana aykırı olarak başkasını uğrattığı kötü durum, kıygı, eziyet, cefa, perseküsyon
- zâniyeisimzina yapan kadın
- züccaciyeisimCam, porselen vb. maddelerden yapılmış bardak, tabak vb. eşya; cıncık.
- zülisimalçalma, düşkünlük, horluk
- zülalisimsaf, tatlı su
- zümrüdiisimZümrüt yeşili
- zıddiyetisimkarşıtlık
- zıkkımisimzehir, ağı
- zımnenzarfdolaylıca
- zımnisıfatkapalı olarak yapılan veya söylenen, dolayısıyla anlatılan, kapalı, gizli
- zıtsıfatkarşıt.
- ÇerkezisimKafkasya'da yaşayan bir boy veya bu boydan olan kimse.
- ÖmerisimBir erkek adı.
- âcizisimalçak gönüllülük gösteren kimsenin kendisinden söz ederken söylediği söz
- âcizanezarfsöz söyleyen kimsenin kendi yaptıklarını abartmamak için kullandığı "âcizlere yakışacak biçimde" anlamında bir nezaket sözü
- âdemisiminsan.
- âdemiyetisiminsanlık
- âdetazarfneredeyse
- âdeti veçhilezarfAlışıldığı gibi.
- âharsıfatbaşka, diğer
- âkitsıfatBağıtçı.
- âmâsıfatgörme engelli, kör
- âvamisimÇoğul ad çekimi.; yıllar, seneler
- âyanisimÇoğul ad çekimi.; ileri gelenler
- âşıkisimBir kimseye veya bir şeye karşı aşırı sevgi ve bağlılık duyan, vurgun, tutkun kimse.
- çamışisimhaşarı, sert başlı hayvan, çamuş, manda, kömüş, balak
- çelebiisimEfendi, kibar, görgülü ve ince kişi.
- çeyizisimGelin için hazırlanan her türlü eşya, cihaz