Standart Türkçe
Yazı ve konuşma dilinde ortak olarak kullanılan, herkesçe bilinen temel söz varlığı.
579 madde · “Ö” harfi
- övgüisimbirini, bir şeyi övmek için söylenen söz veya yazılan yazı, methiye
- övgücüisimbirini veya bir şeyi öven kimse, övücü
- övgücülükisimÖvgücü olma durumu
- övgülüisimÖvgü niteliği taşıyan.
- övmeisimÖvmek eylemi
- övmekfiilbirinin veya bir şeyin iyiliklerini, üstünlüklerini söyleyerek değerini yüceltmek, methetmek, sena etmek, yermek karşıtı
- övretisimKadın,eş
- övücülükisimÖvücü olma durumu
- övülmeisimÖvülmek işi
- övülmekfiilÖvmek işine konu olmak
- övülüşisimÖvülmek işi veya biçimi
- övündürücüisimÖvünmeye sebep olan, övünmeyi sağlayan
- övündürücülükisimÖvündürücü olma durumu
- övünekisimÖvünülecek şey, övünç kaynağı veya sebebi
- övüngenlikisimÇok övünme durumu
- övünmeisimövünmek eylemi, kıvanç
- övünmekfiilbir niteliği sebebiyle kendini yücelmiş sayarak bundan abartmalı bir biçimde söz etmek, iftihar etmek
- övüntüisimÖvünülecek tutum veya davranış
- övüşisimÖvmek eylemi ya da biçimi.
- öykücüisimhikâyeci
- öykücükisimeğitimsel ve öğretimsel amaçlarla, ilginç tarihsel kişi, olay ve çağlardan söz eden küçük öykü türü, hikâyecik
- öykücülükisimhikâyecilik
- öykülemeisimTahkiye
- öykülemekfiilTahkiye etmek
- öyküleştirmeisimöyküleştirmek eyleminin mastarı
- öyküleştirmekfiilÖykü durumuna getirmek
- öykünceisimfabl
- öykünmeisimÖykünmek işi, taklit
- öykünmeciisimÖykünen, benzemeye çalışan, taklitçi kimse
- öykünmecilikisimÖykünmeci olma durumu