Standart Türkçe
Yazı ve konuşma dilinde ortak olarak kullanılan, herkesçe bilinen temel söz varlığı.
224 madde · “I” harfi
- ıramakfiilUzaklaşmak, uzamak, arayı açmak.
- ırgalamaisimırgalamak işi
- ırgalamakfiilYerinden oynatıp sallamak.
- ırgalanmaisimırgalanmak işi veya durumu
- ırgamaisimırgamak işi
- ırgamakfiilÇabuk olmak, davranmak
- ırganmaisimırganmak işi veya durumu
- ırganmakfiilSallanmak, kıpırdanmak
- ırgatbaşıisimIrgatlardan sorumlu kimse
- ırgatlıkisimırgat olma hâli
- ırgıpisimSokulgan adam.
- ırkisimbir canlı türünde aynı karakteri taşıyan canlıların oluşturduğu alt bölüm
- ırkiyatisimetnoloji
- ırktaşisimAynı ırktan olan kimse.
- ırkçıisimırkçılık yanlısı olan kişi, rasist
- ırkçılıkisimfarklı bir ırk veya etnik kökene sahip oldukları için diğer insanlara yönelik önyargı, ayrımcılık veya düşmanlık, rasizm, segregasyonizm
- ırlamakfiilTürkü, şarkı söylemek; yırlamak.
- ırlayıcıisimnağme ile okuyan kimse; 'IR' kelime kökünden 'türkü söyleyen kişi' demektir
- ırmaklaşmakfiilırmak durumuna gelmek, ırmak gibi akmak
- ırzisimBir kimsenin, başkaları tarafından dokunulmaması ve saygı gösterilmesi gereken iffeti.
- ırılmakfiilayrılmak
- ırıpisimKenarlarına ağırlık bağlanmış büyük balık ağı
- ısfahanisimKlasik Türk müziğinde dügâh perdesindeki makamlardan biri
- ıskaisimBoşa çıkarma, rast getirememe
- ıskalaisimses basamağı, gam, skala
- ıskalamaisimIskalamak işi.
- ıskalamakfiilhedefe denk getirememek
- ıskalaryaisimgem direklerine çıkmak için yapılan merdiven.
- ıskarmozisimGemilerin kaburgalarını oluşturan eğri ağaçların adı
- ıskartaisimHerhangi bir sebeple değerini kaybetmiş şey