Standart Türkçe
Yazı ve konuşma dilinde ortak olarak kullanılan, herkesçe bilinen temel söz varlığı.
3.001 madde · “A” harfi
- ahlakisimtoplum içinde kişilerin benimsedikleri, uymak zorunda bulundukları davranış biçimleri ve kuralları, aktöre, sağtöre
- ahlakenzarfahlakça
- ahlaklılıkisimBir insanın veya bir insan grubunun iyi ve kötü açısından davranış biçimi ve ahlaki düşünüşü. 2. Ahlak kuralları ile uyum içinde olma.
- ahlaksızcazarfahlaksız biçimde veya tarzda, ahlaksızcasına
- ahlaksızcasınazarfahlaksızca
- ahlaksızlıkisimahlaksız olma durumu
- ahlakçazarfahlak anlayışına göre, ahlak değerleri bakımından, ahlaken
- ahlakçılıkisimahlakı bir araç değil, bir amaç sayan öğreti, törelcilik, aktörecilik, moralizm
- ahlamaisimahlamak işi
- ahlamakfiiliç çekmek, ah etmek, ah çeker gibi ses çıkarmak
- ahlassıfatdaha katışıksız; en katışıksız
- ahlâkiyunisimahlakçılar
- ahmaklaşmaisimAhmaklaşmak durumu.
- ahmaklaşmakfiilAhmak duruma gelmek, aptallaşmak
- ahmaklaştırmaisimAhmaklaştırmak durumu.
- ahmaklıkisimbeyinsizlik
- ahmakânezarfahmakça
- ahmakçazarfahmağa yakışır bir biçimde, aptalca
- ahmakıslatanisimYavaş yavaş ve ince ince yağan yağmur; çisenti
- ahpapisimahbap
- ahrarisimhürriyetin çoğulu
- ahududuisimgülgillerden, dikenli bitki (Rubus idaeus) ve bu bitkinin benzeyen, kırmızı renkli, sulu ve kokulu yemişi, ağaç çileği, frambuaz
- ahuvahisimAh vah
- ahuzarisimağlama, inleme
- ahvalisimdurumlar, hâller, vaziyetler
- ahzetmeisimahzetmek işi
- ahzetmekfiilAlmak, kabul etmek.
- ahçıisimaşçı.
- ahırdaşisimAynı at sahibine veya at ortaklığı bulunan kişilere ait olan, aynı koşuya katılan atlar, eküri.
- ahırlamaisimahırlamak işi