Standart Türkçe
Yazı ve konuşma dilinde ortak olarak kullanılan, herkesçe bilinen temel söz varlığı.
1.358 madde · “E” harfi
- eşanlamisimsözler arasında anlam birliği olması durumu, başka bir sözcükle aynı ya da yakın bir anlam taşıyan sözcük, sinonim
- eşantiyonisimBir malın niteliğini belirtmek, özelliklerini göstermek amacıyla parasız verilen veya gönderilen mal
- eşarpisimbaşörtüsü
- eşbütünleşimisimAyrı ayrı birim köklere sahip iki değişkenin herhangi bir bileşiminin birim kökünün olmaması durumu
- eşduyumisimbireyin kendisini karşısındaki insanın yerine koyarak davranışların anlamını ve önemini anlayabilme, olaylara başkalarının açısından bakabilme yetisi
- eşduyumluisimbir konuda duyguları diğer bir kişiyle aynı olan kimse
- eşduyumsalisimeşduyum ile ilgili
- eşedisimDaha şiddetli
- eşekbaşıisimYetkisi önemsenmeyen, gücünü gerektiği gibi göstermeyen kimse
- eşekkulağıisimKarakafes
- eşekleşmeisimeşekleşmek eyleminin mastarı
- eşekleşmekfiilÇok anlayışsız ve kaba davranışlarda bulunmak
- eşeklikisimÇok anlayışsız ve kaba davranış
- eşeksırtıisimBeşikörtüsü
- eşekçiisimEşeklerle yük taşıyan veya insan gezdiren kimse, merkepçi
- eşekçilikisimEşekçinin işi
- eşelemeisimEşelemek işi
- eşelemekfiilToprak, kül gibi toz durumunda bulunan şeyleri hafifçe kazıp karıştırmak
- eşelenmeisimEşelenmek işi
- eşelenmekfiilEşelemek işi yapılmak
- eşelmobilisimÜretilen mal değerlerinin iniş çıkışına göre tespit edilen ücret ödeme ölçümü
- eşeyisimcinsiyet
- eşeylilikisimEşeyli canlının durumu
- eşeysellikisimcinsellik
- eşgüdümlülükisimsinerji
- eşikisimKapı boşluğunun alt yanında bulunan alçak basamak; asitane
- eşilmeisimEşilmek işi
- eşilmekfiilEşmek işine konu olmak
- eşinmeisimEşinmek işi
- eşinmekfiil(hayvan) Ayağıyla yeri kazmak.