Standart Türkçe
Yazı ve konuşma dilinde ortak olarak kullanılan, herkesçe bilinen temel söz varlığı.
1.267 madde · “İ” harfi
- ibriktarisimSarayın leğen, ibrik gibi eşyalarından sorumlu olan görevli
- ibrikçiisimibrik yapıp satan kimse.
- ibrikçilikisimİbrikçinin yaptığı iş.
- ibtidâdaisimBaş taraf. Evvel. Başlangıç. En önce, başta.
- icabetisimçağrıyı yerine getirme, çağrıya gitme
- icabındazarfgereğinde
- icapisimgerek, gereklik, ister, lüzum
- icapçıisimNöbeti hastahanede değil, evde tutan ve her an hastahaneden çağrılacak vaziyette bekleyen doktor
- icapçılıkisimİcapçı olma durumu
- icareisimGayrimenkul, makine gibi reel varlıkların finansmanı için kaynak sağlayıp yaygın şekliyle mülkiyetin devri ile sona eren kira mukavelesi.
- icatisimdaha önce bulunmayan bir şeyin insan çabasıyla oluşturulması, buluş
- icatçıisimocat eden, bulan kimse, kâşif, bulucu
- icatçılıkisimicatçı olma durumu
- icazisimAz sözle çok şey anlatma
- icazetnameisimizin belgesi, onay belgesi
- icmâisimToplama
- icraisimbir müzik eserini oluşturan notaları sese çevirme
- icraatçıisimUygulayan, çalışan, yapan kimse
- icracıisimBir buyruğu yerine getiren kimse
- icracılıkisimİcracı olma durumu
- idadiyeisimIdadî
- idamisiminsan öldürme vb. bir suça karşılık verilen ve suçlunun ölümüyle sonuçlanan ceza, idam cezası, ölüm cezası
- idaraisimidare
- idareisimYönetme, çekip çevirme; güdüm, yönetim
- idarecezarfİdare yönünden, idare tarafından
- idarecilikisimyöneticilik
- idareimaslahatçıisimBir işi sağlam bir temele oturtmadan o günün şartlarına göre yapan (kimse)
- idaresizlikisimGevşeklik, beceriksizlik
- idaretenzarfİdare etmek üzere
- idbarisimtalihin ters dönmesi,işlerin tersine gitmesi,talihsizlik,bahtsızlık,kadersizlik