Standart Türkçe
Yazı ve konuşma dilinde ortak olarak kullanılan, herkesçe bilinen temel söz varlığı.
4.374 madde · “K” harfi
- kendisizamir(dönüşlü dönüşlü): Kişinin orada hazır olmayan biri hakkında konuşurken kullanabildiği bir söz.
- kendisincezarfKendince
- kenelerisimEklem bacaklı hayvanlardan, örümceğimsiler sınıfına giren bir takım
- kenetisimİki sert cismi birbirine bağlamaya yarayan, iki ucu sivri ve kıvrık metal parça.
- kenetlemeisimkenetlemek işi
- kenetlemekfiilKenetle tutturmak veya kenetle birbirine bağlamak.
- kenetlenmekfiilkenetleme işine konu olmak.
- kenevirisimKendirgillerden, sapındaki liflerden halat, çuval vb. kaba örgüler yapılan, iki evcikli bir bitki
- kenevirciisimKenevir yetiştiren kimse
- kenevircilikisimKenevir yetiştirme işi
- kengelisimKenger.
- kenofobiisimkaranlık korkusu
- kentisimşehir, site
- kentalisim100 kg ağırlığında kütle birimi
- kentbilimisimŞehircilik
- kenterisimAtın hızlı ve düzenli gidişi
- kentetisimBeş ses ya da beş çalgı partisinden oluşan müzik çalgısı
- kentilyonisimKatrilyon kere bin
- kentleşmekfiilŞehirleşmek
- kentlileşmeisimKentlileşmek işi
- kentlileşmekfiilKentli olmak durumu
- kenttaşisimAynı kentten olan kimselerin her biri.
- kenttaşlıkisimKenttaş olma durumu
- kentçiisimKentçilik uzmanı, kentçilikle uğraşan kimse, şehirci
- kentçilikisimŞehircilik
- kepisimBaşlık, sipersiz şapka
- kepazelikisimutanmazlık
- kepbastıisimÇift katlı büyük dalyan ağı
- kepekisimun elendikten sonra, elek üstünde kalan kabuk kırıntıları
- kepeklenmekfiilBaşta kepek oluşmak