Terimler
Bilim, sanat ve meslek alanlarına özgü terimler. Alanlara göre alt kategorilere ayrılmıştır.
14.340 madde
- birey oluşisimyumurtanın döllenmesinden bireyin yetkin duruma gelmesine kadar geçirdiği gelişim evrelerinin bütünü, ontogenez, soy oluş karşıtı, ontogenez
- bireycisıfatkişi haklarını savunan, individüalist
- bireycilikisimbireylerin yararlarını toplumsal yararlardan daha üstün veya daha önemli sayan öğreti, tutum veya politikaların genel adı, ferdiyetçilik, endividüalizm
- bireyoluşisimontogenesis
- bireyselleştirmeisimbireysel duruma getirme
- bireysellikisimbirey olma olgusu
- bireşimisimİstenen bir kimyasal özdeğe, daha olağan ayıraçlardan başlayarak birkaç kimyasal adım sonunda erişme işlemi, sentez
- birikimisimbirikme, bir yerde toplanıp yığılma
- biriktireçisimakümülatör, akü
- birim işlerisimmatematiksel nesnelere uygulandığında onları değiştirmeyen işler
- birim sistemiisimbirkaç temel birime dayanarak bütün birimleri türetmeye dayanan bilimsel ve teknik ölçü sistemi
- birim vektörisimMatematikte birim uzunluğu ve uzayda bir norma sahip olan vektör
- birimci ekonomiisimbirime bağlı ekonomi
- birinci zabitisimGemilerde kaptandan sonra gelen, en büyük rütbeye sahip olan kaptan; ikinci kaptan.
- birinci şahısisimsöz içindeki oluş ve kılışı şahıslar hâlinde karşılayan şahıs zamirlerinden, konuşan veya konuşanların dil bilgisindeki adları: ben: ben gönderdim (konuşan:teklik 1. şahıs), biz: biz gönderdik (konuşanlar: çokluk 1. şahıs). Çekimli fiillerde, bir oluş veya kılışı gerçekleştiren ben veya biz özneli şahısları karşılayan ekler: -Im/-Um, -Iz/-Uz: gelir-im, gelir-iz; alıyor-um, alıyor-uz; tutmuş-um, tutmuş-uz; verecek-im>vereceğim, verecek-iz>vereceğiz vb.
- birleşik adisimbirleşik sözcük biçiminde belirli kurallar içinde kalıplaşmış ad, birleşik isim
- birleşik fiilisimad soyundan bir kelime ile biçim veya anlam bakımından kaynaşıp bütünleşen fiil
- birleşik gözisimpetek göz
- birleşik isimisimbirleşik ad
- birleşik kelimeisimbirleşik sözcük
- birleşik sözcükisimses düşmesi, ses türemesi, sözcük türünün değişmesi, üzerindeki ekin görevini kaybetmesi veya anlam kayması dolayısıyla aralarına ek girmeyerek kalıplaşmış iki veya daha çok sözcükten meydana gelen sözcük.
- birleşimisimbirleşme işi
- birleşmekfiilayrıyken tek bir bütün durumuna gelmek
- birleştiriciisimBirliği sağlayan kimse
- birlikisimTek, bir olma durumu
- birliktelikisimbirlikte olma durumu, beraberlik
- birsamisimsanrı
- birunisimOsmanlı sarayında harem dairesinin ve enderunun, yani sarayın iç dairesinin dışında kalan bölüm
- bis yapmakfiilSeyircinin, beğenilen bir konserin sonunda tempolu bir biçimde alkışlayarak sanatçıyı veya sanatçıları bir eser seslendirmesi için yeniden sahneye çağırması.
- bisikletçiisimBisiklet sporu yapan kimse; çifttekerci.