Yöresel
Anadolu ağızlarında yaşayan, bölgeden bölgeye değişen halk ağzı kelimeleri.
118 madde · “E” harfi
- epirremeksıfatçürümeye yüz tutmuş tazeliğini canlılığını yitirmiş
- eprimekfiilDağılıp parçalanacak hale gelmek, dağılıp parçalanmak.
- erisimerkek.
- ereziisimirade, buyruk
- erinceksıfatTembel, üşenen.
- eringeçisim(Adana, Kahramanmaraş, Afyonkarahisar, İzmir, Eskişehir, Hatay, Düziçi ağzı) (Tokat, Sivas, Kayseri, Nevşehir, Konya, Havza ağzı) Erinen, tembel, üşengeç
- erişteisimince şeritler hâlinde kesilip kurutulmuş hamur.
- erkânisimBir erkek adı. Yiğit, erkek soydan gelen kimse.
- ermanıisimErmeni.
- ersenekisimerkeğe düşkün kadın
- esemeisimmantık
- esikisim(Düziçi ağzı) Çukur yer
- esirikliisimKızgın, öfkeli, sinirli
- esleksıfatBaşkasının buyruk ve dileklerini yerine getiren, söz tutan, yumuşak başlı, itaatli, muti.
- esmer vatandaşisimçingene
- essahsıfatDoğru, gerçek
- essehsıfatDoğru
- esvap çuvalıisim(yörük ağzı) Yörüklerin göç sırasında ve evde sandık yerine içine kıyafetleri koymak için kullandığı rengarenk nakışlarla bezeli dikdörtgen prizma şeklinde çuval
- eteği uzunisim(*Bor)-(Niğde ağzı) zengin
- etçiisimkasap
- evcezarfevcek
- evcekzarfbütün ev halkı birlikte, evce
- evdeşisimAynı evde oturanlardan her biri.
- eveddenisimEskiden
- eveliisimEskideneveli
- evelikisimLabadaya benzer bit tür geniş yapraklı ot.
- evermekfiilevlendirmek
- evetlemekfiil(Ege ağzı) acele etmek
- evginsıfatAcil
- evinisimbir şeyin içindeki öz.