Yöresel
Anadolu ağızlarında yaşayan, bölgeden bölgeye değişen halk ağzı kelimeleri.
3.192 madde
- herkeisimBakraç, kova
- herslenmekfiil(Sivas, Iğdır, Düziçi ağzı) Hırslanmak, kızmak.
- herslisıfat(Ankara ağzı) Hırslı.
- hestesıfat(Şanlıurfa ağzı) hasta
- hetircekisim(Bayburt ağzı) Tandır üzerine tencere koymaya yarayan, çeşitli biçimde olan demir ızgara.
- heylezarf(Düziçi ağzı) nasıl.
- heyyaisimEvet
- heğriünlem(Tokat, Havza ağzı) yahu
- hibeşisimGüney Anadolu’da tahin, limon, zeytinyağı, kimyon ve sarmısakla yapılan meze.
- hindiisimTavukgillerden, XV. yüzyılda evcilleştirilerek Amerika'dan bütün dünyaya yayılan, boyun ve başı çıplak, parlak, yeşil ve esmer tüylü, kümes hayvanlarının en büyüğü; gülük, keloğlan, mısırtavuğu (Meleagris gallopavo).
- hingalisimTanelerinin herbirinin içine kıyma konularak ve biraz daha farklı bükülerek yapılan bir tür mantı yemeği
- hipoisimbazı yörelerede çamaşır suyu için kullanılan kısaltılmış kelime.
- hodakisim(Giresun ağzı) (Van ağzı) sığır çobanı
- honisimekin biçerken, biçen kişilerin bir defada biçtikleri alana verilen ad
- hon kesenisimEkin biçenlerin başında bulunan ve deste başı da denilen kişi
- hoptekisimTrabzon yöresinde oynanan bir tür halk dansı.
- horsıfatDeğersiz, önemi olmayan, aşağı
- horamisim(Sivas ağzı) Bir elin kavrayacağı ot
- horantaisimAile halkı
- horhorisıfathesap kitap bilmeyen, har vurup harman savuran
- hotmansıfat(Gökköy ağzı) Şişman ve kısa boylu insan.
- hotumisimHortum
- hozanisim(Sivas ağzı) Ekin biçildikten sonra tarlada kalan kısmı
- hoşşikisim(Gaziantep ağzı) Yaramaz, uslu durmayan (kimse).
- huduşisim(Karadeniz ağzı) mısır yaprağı
- hunuisimTas
- husalanmakfiil(Ankara ağzı) Merak etmek
- högeçisim2 yaşını bitirip 3 yaşından gün almış koç
- höküzisim(Elazığ ağzı) öküz
- hölisimNem