İzler

Hürriyet yolunda Yürürdüm biraz güç, biraz bî-huzûr Dikenlik, çetin, taşlı bir sâhadan; Önüm bir yokuş, hep çakıl, hep diken, Yürürdüm fakat ben muannid, sabûr. Bu yol böyle sâ’iddi bir minbere: Cevânib mehâbetli bir makbere, Fezâsında al bir güneş mübtesimdi... Mübeşşer adımlarla ettim mürûr Demin muztarib geçtiğim sâhadan; Yolum aynı şey; hep çakıl, hep diken; Yürürdüm fakat ben mübeşşer, vakur, Geçerdim basıp birtakım izlere; Eğildim biraz dikkat ettim yere! O izler benim, hep benim izlerimdi.