Şiir
Yiğidin Eyisi
Yiğidin eyisini nerden bileyim
Yüzü güleç, kendi yaman olmalı
Kasavet serine çöktüğü zaman
Gönlünün gâmını alan olmalı
Benim sözüm yiğit olan yiğide
Yiğit olan muntazırdır öğüde
Ben yiğit isterim fırka dağında
Yiğidin başında duman olmalı
Yiğit olan yiğit kurt gibi bakar
Düşmanı görünce ayağa kalkar
Kapar mızrağını meydana çıkar
Yiğidin ardında duran olmalı
Sâfi güzel olan, şol bazı kötü
Yiğidin densizi ey’olmaz zati
Gayet durgun ister silahı atı
Yiğit el çekmeyip viran olmalı
Karac’oğlan der ki çile çekilmez
Hozan tarlalara sümbül ekilmez
Sak yabancı ile başa çıkılmaz
İçinden sıdk ile yanan olmalı
Metindeki kelimelerin anlamları
- fırka
- insan topluluğu
- hozan
- (Sivas ağzı) Ekin biçildikten sonra tarlada kalan kısmı
- kasavet
- sıkıntı.
- sümbül
- zambakgillerden, 15–20 cm boylarında, parlak yeşil yaprakları ince ve uzun olan, çiçekleri salkım yapısında, hoş kokulu ve türlü renkli (kırmızı, pembe, sarı, mavi) çok yıllık süs bitkisi
- sıdk
- doğruluk, gerçeklik
- ben
- (kişi adılı): Teklik birinci kişiyi gösteren söz.
- başında
- bir şeyin sırada önde olanı, önde geleni
- nerden
- Nereden sözünün kısalmış biçimi
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)