Sözlük dizini
“K” harfi
13.041 madde
- kalburdan geçirmekfiilKalbur yardımıyla ayırmak, elemek
- kalburla su taşımakfiilVerimsiz, sonuçsuz bir işle uğraşmak.
- kalburlamakfiilKalburdan geçirmek
- kalburlanmaisimKalburlanmak işi
- kalburlanmakfiilKalburdan geçirilmek
- kalburlatmaisimKalburlatmak işi
- kalburlatmakfiilKalburdan geçirtmek
- kalburüstüisimSeçkin, sivrilmiş (kimse).
- kalcıisimKal işi yapan kimse
- kaldeisimtaban, ayak
- kaldı kibağlaçBundan başka, bununla birlikte
- kaldın mı oğul eline, müdara eyle gelineatasözüOğullarının bakımına muhtaç olan ana baba, gelinlerine yaranmak zorundadırlar. Çünkü evin asıl sahibi artık oğulları değil gelinleridir.
- kaldırabilmekfiilkaldırma ihtimali veya imkânı bulunmak
- kaldıransıfatKaldırmak işini yapan
- kaldıraçisimAz bir kuvvet ile büyük bir yükü kaldırmaya yarayan, bir dayanma noktası üzerinde hareket edebilen, inip kalkabilen sert çubuk; basarna, manivela.
- kaldırmaisimKaldırmak işi.
- kaldırma kolcusuisimHaddelenmekte olan sıcak metali gelberi ile kaldırıp paso makinesine girişi sağlayan kimse.
- kaldırma kuvvetiisimakışkan içinde bulunan bir cismin ağırlığında gözlenen azalma
- kaldırmakfiilbulunduğu yerden almak
- kaldırmaçisimyapımevlerinde, yükü kaldırmak için kullanılan, alttan çatal kolu, önden kaldırma düzeni bulunan araç
- kaldırtmaisimKaldırtmak işi.
- kaldırtmakfiilKaldırmak işini yaptırmak.
- kaldırıcıisimağır bir yükü kaldırmak veya çok kısa mesafelerde yerini değiştirmek için kullanılan araç, kriko
- kaldırılmaisimkaldırılmak işi
- kaldırılmakfiilkaldırmak işi yapılmak
- kaldırımisimaraba yollarının iki kenarında bulunan ve yayaların yürüdüğü, genellikle taştan yapılmış yol bölümü
- kaldırım işçisiisimKum, çimento veya hazırlanmış yataklar üzerine parke taşı, beton blok, tuğla, bordür taşı döşeyerek kaldırım yapan kimse; kaldırımcı.
- kaldırım kabadayılığıisimAdî ve basit, seviyesiz, yersiz veya gereksiz güç gösterisi
- kaldırım kabadayısıisimBasit, seviyesiz veya ucuz kahramanlık gösterisinde bulunan kimse
- kaldırım kargasıisimPolis.