Sözlük dizini
Standart Türkçe
38.315 madde
- bağlamacıisimBağlama yapan veya satan kimse
- bağlamacılıkisimBağlamacının işi veya mesleği
- bağlamakfiilİp, bağ veya başka bir araçla bir şeyi bir yere, diğer bir şeye veya birkaç şeyi birbirine tutturmak.
- bağlamlamaisimHerhangi bir konuyu, olguyu ya da nesneyi çevresindeki ögeleriyle birlikte ele alma, işleme.
- bağlanakisimBağlantı
- bağlanmaisimbağlanmak işi veya durumu
- bağlanmakfiilbağlamak işine konu olmak.
- bağlantıisimiki veya daha çok şeyin birbiriyle bağlı bulunması; ilişki, irtibat, bağlanak
- bağlantıcılıkisimdijital çağın öğrenme kuramı olarak ağlar üzerinde öğrenmeyi açıklayan yaklaşım
- bağlantısızisimAralarında bağlantı bulunmayan
- bağlantısızlıkisimBağlantısız olma durumu, irtibatsızlık, angajmansızlık.
- bağlançisimdin
- bağlanımisimbağlanma işi veya biçimi
- bağlanışisimBağlanmak işi veya biçimi
- bağlatmaisimBağlatmak işi
- bağlatmakfiilBağlamak işini yaptırmak
- bağlattırmakfiilbağlatma işini yaptırmak
- bağlayıcılıkisimBağlayıcı olma durumu
- bağlayışisimBağlama işi.
- bağlaçisimeş görevli sözcükleri veya önermeleri birbirine bağlayan sözcük türü, rabıt, rabıt edatı, anlam bakımından birbiriyle ilgili sözcükleri ya da tümceleri birbirine bağlayan sözcük
- bağlaşmaisimBağlaşmak işi, ittifak
- bağlaşmakfiilbir şey yapmak için birbirine antlaşma veya sözleşme ile bağlanmak, ittifak etmek
- bağlaşıklıkisimbağlaşık olma durumu
- bağlaşımisimeşleme
- bağlıkisimBağ yeri, üzüm bağları çok olan (yer)
- bağlılaşmaisimBağlılaşmak eylemi.
- bağlılaşmakfiilİki şey arasında karşılıklı bağıntı olmak.
- bağlılaşıkisimbiri ötekine bağlı olarak var olan, biri olmadan öteki düşünülemeyen iki şeyin bu ilişki yönünden durumu
- bağlılaşımisimiki veya daha fazla değişken arasındaki karşılıklı bağıntı, korelasyon, bağıntı
- bağlılıkisimbağlı olma durumu, merbutiyet