Nasıl Yâr Diyeyim Ben Böyle Yâre

Nasıl yâr diyeyim ben böyle yâre Mecnun edip çöle (çöle) saldıktan sonra Alemin bağına bülbüller konmuş N'idem benim gülüm solduktan sonra Karadır kaşların keman istemem Şu gönlümde özge mihman istemem Ölsem de derdime derman istemem Ok vurup sinemi deldikten sonra Coşkun çaylar gibi çağlamayan yâr Gönlünü gönlüme bağlamayan yâr Benim şu derdime ağlamayan yâr Daha ağlamasın ben öldükten sonra Pir Sultan Abdal'ım sürem bu yolu İnsan-ı kâmilin olmuşam kulu İster yağmur yağsın isterse dolu N‘idem ben ummana daldıktan sonra Nesini sorarsın düşkün halimin Çoktan beri yatar hastadır gönül Alışmış gurbete göçmüş elinden Abdala karışmış post’tadır gönül Kişiye acaptır müşkülü anmak Pervaneler gibi odlara yanmak Çetin olur dostum senden ayrılmak Karalar bağlamış yastadır gönül Kul Mustafa’m söyletmeyin deliyi Pirim hünkâr Hacı Bektaş Veli’ yi Dost elinden içirdiler doluyu Şimdi sarhoş olmuş yastadır gönül