Türkü
Üsküdar’a Gider İken
Anonim
Üsküdar’a gider iken aldı da bir yağmur,
Kâtibimin setresi uzun eteği çamur.
Kâtip uykudan uyanmış gözleri mahmur.
Kâtip benim ben kâtibin el ne karışır,
Kâtibime kolalı da gömlek ne güzel yaraşır.
Üsküdar’a gider iken bir mendil buldum,
Mendilimin içine de lokum doldurdum.
Kâtibimi arar iken yanımda buldum.
Kâtip benim ben kâtibin el ne karışır,
Kâtibime kolalı da gömlek ne güzel yaraşır.
Metindeki kelimelerin anlamları
- içine
- için.
- kâtip
- herhangi bir kurul toplantısında konuşulanları yazan kişi
- lokum
- Şekerli nişasta eriyiğini pişirip hafif ağdalaştırarak yapılan, küçük küp veya dikdörtgen biçiminde kesilen şekerleme; kesme, latilokum
- mendil
- Burun ve ter silmekte, el ve yüz kurulamakta kullanılan küçük, kare biçiminde kumaş veya yumuşak, ince kâğıt.
- ben
- (kişi adılı): Teklik birinci kişiyi gösteren söz.
- gömlek
- Vücudun üst kısmına giyilen kollu veya yarım kollu, yakalı giysi; işlik
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)