Mecazlar
Gerçek anlamının dışında, benzetme yoluyla kazandığı mecaz anlamlarla kullanılan kelimeler.
170 madde · “A” harfi
- arkalısıfatarkası olan
- arkasına almakifadeSırtına yüklemek, taşımak
- arkasızsıfatarkası olmayan
- armağanisimBirini sevindirmek, mutlu etmek, onurlandırmak, kutlamak için veya anı olarak verilen şey.
- arsızsıfatutanması, sıkılması olmayan, yılışık, yüzsüz (kişi)
- artıisimtoplama işleminde + işaretinin adı, zait
- arınmakfiiltemizlenmek
- arızalısıfatarızası olan, aksayan, işlemeyen, bozulmuş (araç vb.)
- arızasızzarf(mecaz) huzurlu, rahat, mutlu bir biçimde
- arşınlamakfiilarşınla ölçmek
- asalakisimcanlıda sürekli veya geçici yaşayarak ona zarar veren başka canlı, parazit
- askın suratzarf(mecaz) asık suratlı bir biçimde
- aslanisimKedigillerden, Afrika'da ve Asya'da yaşayan, kısa, yuvarlak başlı, kısık boyunlu, yuvarlak kulaklı, kaslı, derin göğüslü, devetüyü, gri, koyu kahverengi veya sarımsı kırmızı renkli kürkü olan, yırtıcı, erkekleri yeleli, kuyruğunun ucu püsküllü, güçlü bir tür memeli; arslan, (Panthera leo)
- astronomiksıfatgök bilimsel
- asık suratisim(mecaz) kızgınlığını, öfkesini ve hoşnutsuzluğunu belli eden somurtkan yüz; asık yüz, çatık yüz, çatık çehre, çatık surat, eğri çehre, eğri yüz
- asık suratlısıfat(mecaz) kızgınlığını, öfkesini ve hoşnutsuzluğunu yüzüne sert bir anlam vererek belirten, öfkeli görünüşlü yüzü olan, çatık yüzlü, çatık çehreli, çatık suratlı, eğri çehreli, eğri yüzlü
- asılmakfiilasma işinin yapılması veya asma işine konu olmak
- at hırsızıisim(mecaz) kılık kıyafeti ve davranışları güven vermeyen kişi
- ataisimbaba
- ateşisimYanıcı cisimlerin tutuşmasıyla beliren ısı ve ışık; od, nâr.
- ateşe vermekifadeAteş içine sokmak
- ateşlemekfiilBir şeyi tutuşturup yakmak.
- ateşlisıfatateşi olan
- atlamakfiilyüksek bir yerden alçak bir yere, ayaküstü gelecek bir biçimde kendini bırakmak
- atmosferisimbir gök cismini çepeçevre saran gaz tabakası
- atom karıncaisim(mecaz) Hızlı ve çok çalışkan kimse.
- avisimakarsularda, denizde, gölde veya karada evcil olmayan hayvanları vurma veya yakalama işi
- avcıisimAvı kendine iş edinen kimse.
- avlamakfiilbir avı diri veya ölü olarak ele geçirmek
- ayakisimBacakların bilekten aşağıda bulunan ve yere basan bölümü.