Standart Türkçe
Yazı ve konuşma dilinde ortak olarak kullanılan, herkesçe bilinen temel söz varlığı.
2.248 madde · “D” harfi
- dilcezarfdil bakımından
- dilciisimDil bilimci
- dilcikisimBuğdaygillerde, yaprak ayası ile yaprak kınının birbirinden ayrıldığı yerde bulunan sivri uçlu, küçük, saydam çıkıntı
- dilcilikisimDil konusunda araştırma yapma işi
- dildaşisimAynı dili konuşan.
- dildaşlıkisimDildaş olma durumu
- dilekçeisimbir dileği bildirmek için resmî makamlara sunulan, imzalı ve adresli, pullu veya pulsuz yazı, istida, arzuhâl
- dilemeisimdilemek işi
- dilemekfiilbirinden bir şeyin yapılmasını istemek, rica etmek, arzu etmek
- dilemmaisimikilem
- dilenciisimGeçimini dilenerek sağlayan kimse.
- dilencilikisimdilencinin yaptığı iş, yardıma muhtaç olduğu gerekçesiyle başka insanlardan para, yiyecek vb. şeyler isteme
- dilendiriciisimDilenme işini yaptıran
- dilendiricilikisimDilendirici olma durumu
- dilendirmekfiilDilenecek duruma getirmek
- dilenişisimDilenmek işi veya biçimi
- dilenmeisimdilenmek eyleminin mastarı
- dilenmekfiilSadaka istemek.
- dileyiciisimDilekte bulunan, dileyen (kimse)
- dilimlemeisimDilimlemek işi
- dilimlemekfiildilimlere ayırmak, dilim dilim etmek
- dilimlenmekfiildilimlere bölünmek veya ayrılmak
- dilinimisimdilinme
- dilinmeisimDilinmek işi
- dilinmekfiilDilmek işi yapılmak
- dilişisimDilmek işi veya biçimi
- dillendirmeisimDillendirmek işi
- dillendirmekfiil(biri) hakkında dedikodu yapılmasına sebep olmak
- dillenmeisimDillenmek durumu
- dillenmekfiil(çocuk) konuşmaya başlamak