Standart Türkçe
Yazı ve konuşma dilinde ortak olarak kullanılan, herkesçe bilinen temel söz varlığı.
4.374 madde · “K” harfi
- kabartıcıisimKabartma maddesi, kabartma tozu
- kabarıklıkisimdüz yüzeyde dışa doğru oluşan çıkıntı
- kabarışisimKabarma işi.
- kabileisimboy, oymak, klan
- kabilindenzarfGibi, türünden, çeşidinden
- kabiliyetisimKişinin bir şeyi anlama veya yapabilme vasfı
- kabiliyetlilikisimkabiliyetli olma hâli
- kabiliyetsizlikisimkabiliyetli olmama hâli
- kabinisimKüçük, özel bölme; kabine
- kabineisimBakanlar kurulu, hükûmet
- kabinetisimDaha çok İtalya’da ve Fransa’da yapılan, 19. yüzyıl başlarında da Türkiye’ye giren dolap biçiminde, çok değerli takıların konduğu gözleri ve çekmeceleri bulunan ayaklı, süslü mobilya.
- kabirisimmezar
- kabloisimElektrik akımı iletiminde kullanılan ve yalıtkan bir madde ile sarılı bulunan metal tel.
- kablocuisimKablo üreten kişi
- kabloculukisimKablocu olma durumu
- kablosuzisimkablosu olmayan
- kabotajisimBir ülkenin iskele veya limanları arasında gemi işletme işi.
- kabristanisimmezarlık
- kabukisimBir şeyin üstünü kaplayan ve onu dış etkilere karşı koruyan, kendiliğinden oluşmuş sertçe bölüm.
- kabukiisimMüzik ve dans eşliğinde oynanan geleneksel Japon tiyatrosu
- kabuklanmakfiilKabuk oluşmak
- kabuklaşmakfiilKabuk durumunu almak, kabuk gibi sertleşmek
- kabuklularisimKabukları yapılarındaki kireçli tuzlar dolayısıyla sertleşmiş olan, solunum aygıtları balıklara benzeyen, çok hücreli hayvanlardan eklem bacaklılar sınıfı.
- kabulisimbir şeye isteyerek veya istemeyerek razı olma
- kabulganisimTürk, Altay ve Moğol mitolojisinde Şekil Değiştirme kavramı
- kabullenmekfiilbenimsemek
- kaburgaisimEğe kemiklerinin oluşturduğu kafes.
- kabuzisimYalan, palavra
- kabuzcuisimyalancı, palavracı
- kabzaisimsilah, kılıç vb. şeylerde tutulacak yer; tutak, sap