Standart Türkçe
Yazı ve konuşma dilinde ortak olarak kullanılan, herkesçe bilinen temel söz varlığı.
2.390 madde · “M” harfi
- mümzaisimİmzalanmış, imza olunmuş.
- münadiisimKamuya duyurulmak istenilen şeyleri yüksek sesle haber vermeyi iş edinmiş olan kimse
- münadilikisimTellallık
- münaferetisimNefret etme, birbirini sevmeme, soğukluk.
- münafıklıkisimArabozanlık
- münakaşaisimtartışma
- münakisisimÇarpıp geri dönmüş,aksetmiş, yansımış.
- münakkahisimAyıklanmış, temizlenmiş.
- münakkatisimNoktalanmış,nokta konulmuş, noktalı
- münakkaşisimNakışlı, süslü, renkli süslemesi olan.
- münasafaisimYarıya bölme.
- münasafatenisimYarıyarıya
- münasebatisimMünasebetler, ilgiler, yakınlıklar.
- münasebeisimbenzeme
- münasebetisimİlişki.
- münasebetiylezarfDolayısıyla, sebebiyle, itibarıyla, ilgisinden dolayı
- münasebetsizlikisimMünasebetsiz olma durumu veya münasebetsiz davranış, saygısızlık
- münasiplikisimuygunluk, uygun olma durumu
- münavebelizarfdönüşümlü, nöbetleşe, sırayla
- münavebetenisimNöbetleşe
- münazaraisimbir konu üzerinde, belli kural ve yöntemlere uyularak yapılan tartışma
- münaziisimKavgacı, ağız kavgası yapan.
- münazilisimAzledilmiş, vazifesinden çıkarılmış
- münazırisimMünazara yapan
- münbaisisimGönderilmiş, gönderilen.
- münbasitisimYaygın, genişleyen
- münbasıtisiminbisat eden, yayılan, acılan, genişleyen
- münceliisimTecelli eden, apaçık, parlak
- müncerisimBir yöne doğru sürüklenip götürülen
- mündericatisimIçindekiler