Standart Türkçe
Yazı ve konuşma dilinde ortak olarak kullanılan, herkesçe bilinen temel söz varlığı.
509 madde · “U” harfi
- uydurukçaisim(yermeli) Dilde özleşme savunucularının türettiği sözcükler ve tahayyül ettikleri dil için kullanılan alçaltıcı tabir.
- uydurukçuisimyalan söyleyen kişi
- uydurukçulukisimUydurukçu olma durumu
- uydurulmaisimuydurulmak eyleminin mastarı
- uydurulmakfiiluydurmak işi yapılmak.
- uygarlaşmaisimuygar duruma gelme, medenileşme, temeddün
- uygarlaşmakfiiluygar duruma gelmek, medenileşmek
- uygarlıkisimuygar olma durumu, medeniyet, medenilik
- uygulamaisimUygulamak işi.
- uygulamakfiilkuramsal bilgiyi, ilkeyi, düşünceyi herhangi bir alanda hayata geçirmek, tatbik etmek
- uygulanabilirlikisimYapılabilirlik
- uygulanabilmekfiiluygulanma ihtimali veya imkânı bulunmak
- uygulanmaisimuygulanmak işi
- uygulanmakfiiluygulama işine konu olmak
- uygulanışisimuygulanmak işi veya biçimi
- uygulatmakfiiluygulama işini yaptırmak
- uygulayabilmeisimuygulayabilmek işi
- uygulayabilmekfiiluygulama ihtimali veya imkânı bulunmak
- uygulayıcıisimUygulayan, gereğini yapan, tatbikatçı
- uygulayıcılıkisimUygulayıcı olma durumu
- uygulayımcıisimUygulayımla ilgili herhangi bir alanda bilgi ve becerisi olan kimse, tekniker, teknikçi, teknisyen, teknokrat
- uygulayımcılıkisimUygulayımcı olma durumu
- uygunlaşmaisimuygunlaşmak işi.
- uygunlaşmakfiiluygun duruma gelmek
- uygunlaştırmaisimuygunlaştırmak işi.
- uygunlaştırmakfiiluygun duruma getirmek
- uygunlukisimuygun olma durumu, yakışık, mutabakat, mukarenet
- uygunsuzlukisimyakışmayan davranış, uymazlık, yakışıksızlık
- uykuisimDış uyaranlara karşı bilincin, bütünüyle veya bir bölümünün yittiği, tepki gücünün zayıfladığı ve her türlü etkinliğin büyük ölçüde azaldığı dinlenme durumu; hab
- uykucuisimUykuyu seven, çok uyuyan kimse.