Deniz Hasreti

Şiirde konuşan kişi, denizden uzakta olduğu için yoğun bir özlem ve huzursuzluk yaşar. Gözündeki tek damla suyun denize dönüşmesi, özleminin büyüklüğünü; çöldeymiş gibi yanması ise ayrılığın acısını anlatır. Gökyüzünü deniz sanması, denizi zihninde her yerde aradığını gösterir.

Denizin feneri gözlerinde yanıp söner gibi belirir; limandaki gemileri düşünür. Denizden uzak rüzgârı sevmez, dalgaların mavi-yeşil görüntüsü gözünde tüter. “İçimi güldürmüyor sensiz ay ışıkları” dizesi, deniz olmadan güzelliklerin bile ona sevinç vermediğini söyler. Ufukta güneşin yükselmesi de denizle kurduğu bağın parçasıdır.

Nehirler gibi çağlayıp dağ ve ormanlardan denize akmayı, elma ve fındık bahçelerinden yeniden denize bakmayı sorar. Şiirin ana duygusu deniz hasreti ve kavuşma arzusudur; su, dalga, fener, gemi ve ufuk imgeleri bu özlemi belirginleştirir.