Şiir
Pireli Şiir
Bu ne acaip bilmece!
Ne gündüz biter, ne gece.
Kime söyleriz derdimizi;
Ne hekim anlar, ne hoca.
Kimi işinde gücünde,
Kiminin donu yok kıçında.
Ağız var, burun var, kulak var;
Ama hepsi başka biçimde.
Kimi peygambere inanır;
Kimi saat köstek donanır;
Kimi kâtip olur, yazı yazar;
Kimi sokaklarda dilenir.
Kimi kılıç takar böğrüne;
Kimi uyar dünya seyrine:
Karı hesabına geceleri,
Gündüzleri baba hayrına.
Bu düzen böyle mi gidecek?
Pireler filleri yutacak;
Yedi nüfuslu haneye
Üç buçuk tayın yetecek?
Karışık bir iş vesselâm.
Deli dolu yazar kalem.
Yazdığı da ne? Bir sürü
İpe sapa gelmez kelâm.
Metindeki kelimelerin anlamları
- hoca
- İslam'da din görevlisi
- kâtip
- herhangi bir kurul toplantısında konuşulanları yazan kişi
- kelam
- söyleme şekli, söyleme
- saat
- bir günlük sürenin yirmi dörtte birine eşit, altmış dakikalık zaman dilimi, zaman parçası, 60 dakikadan oluşan zaman birimi
- gündüzleri
- Gündüz vakti
- köstek
- saat, kılıç, anahtar vb.nin ucuna takılan zincir
- geceleri
- gece vakti
- hesabına
- yönünden, için, ... adına, yararına
- pireler
- Insanlarla hayvanlarda dış asalağı olarak yaşayan, ağız yapıları sokup emmeye elverişli, birçok familyaya ayrılan kanatlılar takımı
- vesselam
- "İşte o kadar", "son söz şudur" anlamlarında kullanılan bir söz.
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)