Yazısız Mektup

Derler ki: - "Düğün var falanca yerde. Kazanlar dolusu pilavla zerde! Galiba şimdi de yemek zamanı..." Görmeyin Hoca'daki heyecanı. Bir anda zihni allak bullak olur. Ne yapsa da gitse düğün evine? Düşünür taşınır, çareyi bulur. Çabucacık bir zarf alır eline; Alı al moru mor, kapıya damlar. Açıp ne istediğini sorarlar. - "Bir mektubu var da ev sahibinin; Onu getirmiştim..." - "Eh! Buyrun, girin." Sırtında samur bir kürk, görünür ev sahibi. Hoca zarfı eline tutuşturduğu gibi Geçer kurulur sofranın başına; Çala kaşık dalar düğün aşına. Adam bakar bakar zarfın üstüne; Sonra Hoca'ya der ki: -- "Yahu, bu ne? Üzeri yazılı değil bu zarfın." Hoca içine gömülüp hoşafın: - "Aceleye geldi, der, af buyurun; İçi de yazılı değildir onun."