Sözlük dizini
“Ü” harfi
278 madde · Standart Türkçe
- üslûpsuzlukisimÜslûpsuz olma durumu
- üslûpçulukisimÜslûba gösterilen aşırı özen
- üstadanezarfÜstatça
- üstatisimBilim veya sanat alanında üstün bilgisi ve yeteneği olan kimse
- üstatlıkisimÜstat olma durumu
- üstbilişisimKişinin kendi düşünme süreçlerinin farkında olması ve bu süreçleri kontrol edebilmesi.
- üstbirlikisimBirden fazla ülkenin genellikle dış işleri ve savunma alanlarında federasyona göre biraz daha ılımlı bir bağımlılık içinde ortak politika ve yönetim izleyip diğer alanlarda ise bölgesel yönetimlerinde serbest bulundukları devletler topluluğu. 2. Çeşitli ortaklıkların, daha çok sendikaların kümeleşmesi.
- üstdamaksılisimDilin ucunu yukarı ve geriye kıvırarak söyleme.
- üstdilisimBir dili tanımlamak veya çözümlemek için kullanılan dil
- üstdilselisimtüm bilim dallarının dilbilimsel açıdan ele alınması, metalinguistik
- üstelemeisimüstelemek işi, tekit
- üstelemekfiildüşünce veya istek üzerinde durmak, direnmek, ısrar etmek, tekit etmek
- üstelenmeisimÜstelenmek işi
- üstelenmekfiilÜstelemek işine konu olmak
- üstelikzarfüste verilen şey
- üstenciisimyüklenici
- üstencilikisimYüklenicilik, müteahhitlik
- üstenmeisimÜstenmek işi, taahhüt, angajman
- üstenmekfiilBir iş yapmayı üstüne almak, taahhüt etmek
- üstermeisimİş, mal vb.ni birçok istekli arasından en uygun şartlarla kabul edene verme, eksiltme veya artırma.
- üsteğmenisimOrduda rütbesi teğmen ile yüzbaşı arasında olan subay.
- üsteğmenlikisimÜsteğmen olma durumu, üsteğmenin görevi veya makamı
- üstlenilmekfiilBir işi, sorumluluğu sahiplenmek
- üstlenimisimÜstlenme işi
- üstlenmeisimüstlenmek işi, deruhte
- üstlenmekfiilüstüne almak, yüklenmek, deruhte etmek, taahhüt etmek
- üstlükisimüst olma durumu
- üstsubayisimBinbaşı, yarbay ve albay rütbesindeki subaylara verilen genel ad
- üstsüzsıfatBelden yukarısı çıplak.
- üstsüzlükisimÜstsüz olma durumu.