Sözlük dizini
“E” harfi
1.418 madde · Standart Türkçe
- edinimlerisimEdinimin çoğulu
- edinmeisimedinmek işi.
- edinmekfiilkendini bir şeye sahip kılmak, kendine sağlamak
- edintiisimEdinilen, kazanılan şey
- edinçisimEdinilen şey veya şeyler, müktesebat
- edisyonisimbası
- editörisimyayımcı
- editörlükisimYayımcılık
- efdaliyetisimerdemlilik, faziletlilik
- efektisimradyo ve televizyon yayınlarında, tiyatro oyunlarında ya da film seslendirmelerinde, devinimleri izlemesi gereken seslerin doğal kaynakların dışında, optik, mekanik, kimyasal yöntemlerle gerçekleştirilmesi
- efektifisimbankacılıkta nakit para
- efelenişisimEfelenmek işi veya biçimi
- efelenmeisimEfelenmek işi
- efelenmekfiilDiklenmek, kafa tutmak
- efeleşmeisimEfeleşmek işi
- efeleşmekfiilEfe durumuna gelmek
- efelikisimEfe olma durumu
- efemünlem“Efendim” sözcüğünün hece düşmesiyle oluşmuş biçimi
- efemeraisimKorunması amaçlanmayan geçici olarak yazılmış veya basılmış materyal
- efendilikisimEfendi olma durumu, efendiye yakışır davranış
- efendimünlemBir sesleniş karşısında "buradayım" anlamında kullanılır.
- efenimünlemEfendim sözcüğünün hece düşmesiyle oluşan biçimi.
- effortisimefor
- efkarisimefkâr
- efkarlaisimefkârla
- efkarlanisimefkârlan
- efkarlandıisimefkârlandı
- efkarlandımisimefkârlandım
- efkarlanmaisimefkârlanma
- efkarlanmakisimefkârlanmak