Sözlük dizini
“K” harfi
381 madde · Yöresel
- küntisim(Burdur, Kütahya, Rize, Giresun, İzmir, Trabzon ağzı) Anlayışsız, beceriksiz, elinden iş gelmeyen: 'Ne kadar künt adamsın.'
- kürcüisim(Adana ağzı) susam
- kürtünisimYük hayvanlarına vurulan semer; palan
- kürüisim(Andırın ağzı) küçük tay
- kürükisim(Sivas ağzı) Eşek yavrusu
- küsüisimKüskünlük
- kütmenisim(Reşadiye)-(Samsun ağzı) (Ünye)-(Ordu ağzı) sandalye
- küymekfiil(Güneysınır ağzı) Yetinmek
- küçük ayisim(Samsun ağzı), (Trabzon ağzı), (Rize ağzı), (Konya ağzı) şubat, gücük, gücük ay
- küçüreksıfatBiraz küçük
- küşümisimkuşku
- küşümlenmekfiilKuşkulanmak.
- kıl habaisimKıl halı
- kılıkisimBir kimsenin giyinişi, dış görünüşü.
- kımıl kımılzarfDurmadan kımıldayarak
- kınaraisim(Tunceli ağzı) Kasap dükkânlarında et asılan çengel.
- kınıfırisim(Urfa ağzı) karanfil
- kıpraşmakfiilYavaşça kımıldamak.
- kırcıisimDolu
- kırgınisimtoplu ölümlere yol açan bulaşıcı hastalık
- kırklıkisimIçinde kırk sayısı bulunan
- kırkırisim(Ankara, Konya ağzı) Boğazı dar, uzun sürahiye benzeyen kulpsuz testi.
- kırlangıçisimKırlangıçgillerden, geniş gagalı, çatal kuyruklu, ince uzun kanatlı, küçük göçebe kuş; (Hirundo).
- kırnaksıfatÇalımlı, süslü (kimse)
- kıroisimGörgüsüz, kaba saba, taşralı kimse.
- kırp kesmekfiilSusmak
- kırpmaçisim(Şanlıurfa ağzı) Ekilmek için çiçekten kopartılan dal.
- kırpıtfiilIstarda örülen çul tipinde bir kumaş.
- kırpıtmakfiilHayvan korkudan kulaklarını dikmek.
- kırtıksıfatAzıcık