Sözlük dizini
“K” harfi
13.260 madde
- köklemeisimKöklemek işi
- köklemekfiilAğaç veya bitkiyi kökü ile birlikte topraktan çıkarmak, kökertmek
- köklendirişisimKöklendirmek işi veya biçimi
- köklendirmeisimKöklendirmek işi
- köklendirmekfiilBir ağacın aşı yerini, aşı filizinin kök salması için toprağa gömmek
- köklenişisimKöklenmek işi veya biçimi
- köklenmeisimKöklenmek işi
- köklenmekfiilBitkide kök oluşmak, bitki kök salmak, kök tutmak.
- kökleşmeisimKökleşmek işi
- kökleşmekfiilgüçlü bir biçimde yerleşmek, yer etmek, kök salmak
- kökleştirişisimKökleştirmek işi veya biçimi
- kökleştirmeisimKökleştirmek işi
- kökleştirmekfiilkökleşmesini sağlamak
- köklüsıfatkökü olan
- köknarisim[Çamgillerden, yüksek bölgelerde yetişen, iğne yaprakları kısa, yassı olan, reçineli ve kozalaklı bir orman ağacı; göknar, (Abies).
- köknelsıfatradikal
- kökselsıfatKökle ilgili
- köksüisimCiğer otlarında ve yosunlarda kökü andıran, bitkinin tutunmasına yarayan bölüm
- köksüzsıfatKökü olmayan
- köksüzlükisimKöksüz olma durumu
- köktensıfatYüzeyde kalmayıp derine inen, asıl konuyu da içine alan
- kökten dinciisimKökten dincilik yanlısı olan kimse
- kökten dincilikisimKurulu düzenin temellerini dinî kural ve inançlar doğrultusunda değiştirip uygulamadan yana olan tutum veya öğreti
- kökten sürmeisimNiteliğini soydan almış, türedi olmayan, soylu
- köktenciisimKöktencilikten yana olan, köktencilik yanlısı
- köktencilikisimBilimde, dinde, siyasette kökten yenilikler yapma eğilimi.
- kökteşsıfatİşte ortak olan.
- kökteşlikisimKökteş olma durumu.
- kökçeisimKimi birleşiklerde görüleni ve işlev bakımından birilikte davranan öğecik kümesi.
- kökçüisimİlaç yapımında kullanılan türlü kök, kabuk, çiçek, yaprak gibi şeyleri satan kimse