Sözlük dizini
“Y” harfi
1.767 madde · Standart Türkçe
- yedirtmekfiilBirine yedirmesini sağlamak
- yediuyuklayangillerisimKüçük fare türlerini içeren bir kemiriciler familyası
- yedizisimBir doğumda dünyaya gelen yedi (kardeş).
- yedişerzarfHer birine yedi tane düşecek biçimde.
- yedmekfiilYedekte götürmek, çekerek götürmek
- yegânelikisimyegâne olma durumu
- yehleplenmekfiildalgalanmak
- yeisisimümitsizlikten doğan karamsarlık
- yekeisimKayıkta dümeni kullanmak için dümenin baş tarafına takılan kol.
- yekinmeisimYekinmek işi
- yeknesaklıkisimTekdüzelik
- yektenzarfBirden, birdenbire
- yekvücutisimBirlik
- yekûnisimtoplam
- yekümisimbirinci,ilk
- yelalimzarfIvedilikle, acele acele, koşa koşa, telâşla
- yeldirmeisimKadınların çarşaf yerine kullandıkları, baş örtüsü ile birlikte giyilen hafif üstlük
- yeldirmekfiilAceleyle koşturmak, koşuşturmak
- yeleisimat, aslan, tavşan ve benzeri gibi hayvanların ensesinde veya boynunda bulunan uzun kıllar
- yeleklemeisimYeleklemek işi veya durumu
- yeleklemekfiil(okun kuyruğuna) Tüy takmak
- yeleklenmeisimyeleklenmek eyleminin mastarı
- yeleklenmekfiilKanatlanmak, kanat açmak
- yelelenmeisimYelelenmek işi veya durumu
- yelelenmekfiil(saç için) Hafif hafif dalgalanmak
- yelkenciisimYelken diken kimse
- yelkencilikisimYelkenli tekneleri sevk ve idare etmek veya teknenin sevk ve idaresine bilfiil katkıda bulunma.
- yelkenlemeisimyelkenlemek eyleminin mastarı
- yelkenlemekfiilYelken açıp yola çıkmak
- yelkovangillerisimTüpburunlu kuşlar takımının bir familyası