Sözlük dizini
Tüm kelimeler
113.927 madde
- şaklayışisimŞaklatış.
- şaklatmaisimşaklatmak eyleminin mastarı
- şaklatışisimŞaklatma eylemi ya da biçimi.
- şaklamaisimŞaklamak işi.
- şaklabanlıkisimŞaklaban olma durumu ya da şaklabanca davranış.
- şaklabanisimŞen, şakacı ve güldürücü kimse
- kübitisimDirsekten orta parmak ucuna kadar olan uzunluk ölçüsüdür.
- rekonstrüktifisimYeniden yapılandırma
- mehmuzsıfat(eskimiş)Hemzeli
- mehmumsıfat(eskimiş)Endişeli,düşünceli
- mehereisim(eskimiş)Usta kimseler,üstatlar
- mehayifisimKorku verenler
- mefruzsıfat(eskimiş)Varsayılan,farz edilen
- mefkaretisim(eskimiş)Yoksulluk,zaruret,ihtiyaç
- mefazeisim(eskimiş)Kumluk yer,sahra
- medyumisimruhötesi iletişim kurma deneylerinde, ruhlarla insanlar arasında aracılık ettiğini ileri süren kimse
- mederisim/eskimiş)Kerpiç,kuru balçık
- medekisim(yöresel)Dişi manda;manda yavrusu,malak
- medebeisim(eskimiş)Ziyafet
- mecursıfat(eskimiş)Kiraya verilmiş eşya için kullanılır
- meculsıfat(eskimiş)Yeniden yapılmış,ortaya çıkarılmış
- mecmaisim(eskimiş)Toplantı yeri
- meclaisim(eskimiş)Bir şeyin göründüğü ortaya çıktığı yer
- mecidisıfat(eskimiş)(öz.)Sultan Abdülmecid'le ilgili,onun zamanına ait
- mechudsıfatÜzerinde çalışılmış,uğraşılmış
- ladesisimTopluma mal olmuş, daha çok çocuklar arasında oynanan bir aldatmaca oyunu.
- münadiisimKamuya duyurulmak istenilen şeyleri yüksek sesle haber vermeyi iş edinmiş olan kimse
- daraisimkabıyla birlikte tartılan bir nesnenin kabının ağırlığı
- Berreisimiyi insan, kusursuz kimse, günahsız
- müneccimbaşıisimSaray müneccimlerinin başı olan kimse.