Burçak Ekti Kuma Yazıya

Bacısı Elmas’ın ağıdı (İhsan Erşan için) Burçak ekti Kuma yazıya, Av bulamadı çengel tazıya Kurban olduğum genç kardeşim, Hasret gitti yedi günlük kuzuya. Bozulsun da Ereğli'nin bağları, Yıkılsın da gavur Kerel'in bağları, Merhamete gelin kuzusundan ayrıldı gidiyor, Goyurun da gara yirin bealeri. (beğleri.) Babası Bozoğlan’ın (Mehmet Erşan) ağıdı (gelinine) Hatem yüksük döktürdüm parmağında, Çufa şalvar diktirdim tırnağında, Felek kırdı kolumu, yiğit oğlum, Hatırına götürürüm dallarımda. Yörü gelin yörü de hatırın hoş olsun, Yağmur yağsında top zilifler yaş olsun Dilerim Allah’tan . . . . . . . . . . . . . . . . . , Karnın dolu kucağında boş olsun. Değirmenin savağı, Kısa kestim kavağı, Benim oğlum sevdi iller alacak Gara gelsin duvağı. Bacısı Ganimeʼnin (Durukan) ağıdı (İhsan Erşan için) Üç ocağı dokuz daşlı, Çatmacığı çatal üleşli, Ağ mayalı keleş göçlü, Babamın yiğit oğlu. Arşın elli kulaç kollu, Çifte kuzulu, Arkası al tazılı, Babamın yiğit oğlu. Sabahınan kalkmış da yürümüş yoluna, Çiğ düşmüş de perçeminin teline, Senin böyle ideceğini bilsemidi, Sarılırdım da perçemiyin teline Arşın elli kulaç kollu, Çifte kuzulu, Arkası al tazılı, Babamın yiğit oğlu. İniler de Karadeniz iniler, İniltiden de durmaz olmuş gemiler, Sana 50 sene oldu babaoğlu, Dedikçe de kemiklerim siniler. Arşın elli kulaç kollu, Çifte kuzulu, Arkası al tazılı, Babamın yiğit oğlu. El viriyor el viriyor, Orta direk bel viriyor, Gardeşlerinin habarı olmamış, Babamoğlu el çırparak can viriyor. Yedi senelik yuvası dağılan babamoğlu, Gedikten evi bozulan babamoğlu. Yüce dağ başında kirmenim başlı, Senden ayrılalı gözlerim yaşlı, Ne bayram ittim ne düğün, Babamoğlu, gavumlu kardeşli. Yedi senelik yuvası dağılan babamoğlu, Gedikten evi bozulan babamoğlu. Betnelikte de koyunların yayılır, Kapıda da ineklerin sağılır, Sen bu işi yanlış tutma “Babamoğlu”, Güze de düneciğin dağılır. Yedi senelik yuvası dağılan babamoğlu, Gedikten evi bozulan babamoğlu. Ata biner de hecin gibi, Burma bıyıkları sicim gibi, Arşın elli kulaç kollu, Babamın pehlivan oğlu. Yedi senelik yuvası dağılan babamoğlu, Gedikten evi bozulan babamoğlu. Dallarına keten gömlek olmuyor, Yağarnısını da kucak almıyor, Babamın yiğit oğlu. Keten gömlek giymiş de yakacığı dönmeli, Bağrıcığı da sedef düğmeli, Babamın akıllı efendi oğlu. Ganime’nin (Durukan) yeğeni Kazım’a (Özkan) ağıdı Kitabı çantada basılı kalan, Önlüğü duvarda asılı kalan, Sürmeli Kazımım. Bayraklar dikemedim sana başı almalı Güveyler duramadın da yanı sırmalı. Kınalı parmaklar sıkmayan Sürmeli gözler öpemeyen Her murazı koynunda giden Sürmeli Kazımım. Bayraklar dikemedim sana başı almalı Güveyler duramadın da yanı sırmalı. Evimizin uğru gayısı Dibine dökülür de iyisi Biri yeğeni de biri dayısı Ne diyim komşular ne diyim. Bayraklar dikemedim sana başı almalı Güveyler duramadın da yanı sırmalı. Kör Habibe’nin (Öncel) İhsan (Erşan) ve Kazım’a (Özkan) ağıdı Derinimiş şu mağsanın kuyusu Suda ölür insanların iyisi Biri yiğeni de biri dayısı Nasıl indin bu mağsanın içine Bilemedim bu yiğidin suçu ne Kumlar dolmuş saçlarının içine Beklemiş mağsanı bir ala tazı Alnıma yazılmış bu kara yazı Beşikte de ağlar bir körpe kuzu Arayı arayı bulsam izini Ayağının çamuruna sürsem yüzünü Ağlayı ağlayı da silsem gözümü.