Sözlük / Kategoriler / Terimler
Anatomi
İnsan ve hayvan vücudunun yapısıyla ilgili terimler.
38 madde · “D” harfi
- dalisimAğacın gövdesinden ayrılan kollardan her biri.
- dalakisimMidenin arkasında, diyaframın altında, sol böbreğin üstünde, yassı, uzunca, akyuvar üreten ve yıpranmış alyuvarları toplayan, damarlı, gevşek bir dokudan oluşmuş organ.
- damakisimAğız boşluğunun tavanı.
- damak eteğiisimDamağın kemiksiz ve yumuşak olan arka bölümü.
- damarisimcanlı varlıklarda kanın veya besleyici sıvıların dolaştığı kanal
- damar tabakaisimince kan damarlarından oluşan, göz küresinin içini döşeyen katman
- damarcıkisimküçük damar
- delikliisimbir tür olta iğnesi
- demetisimÇiçek veya bitkilerin bir araya getirilip bağlanmış biçimi.
- deriisimİnsan ve hayvan vücudunu kaplayan tüy, kıl veya pulla kaplı tabaka.
- dermisisimedeme
- didarisimyüz
- dikmeisimdikmek işi.
- dilisimağız boşluğunda tatmaya, yutkunmaya, sesleri boğumlamaya yarayan etli, hareketli, uzun organ, tat alma organı
- dil altı bezleriisimdilin altında bulunan tükürük bezleri
- dil kemiğiisimalt çenenin alt arkasında bununan ve dilin dış kaslarının tutunduğu oldukça küçük kemik
- dimağisimbilinç
- dirsekisimKol ile ön kol arasındaki eklemin arka yanı, çıkanak
- dirsek kemiğiisimönkoldaki iki uzun kemikten kısa ve küçük olanı
- diskisimDisk atmada kullanılan, erkekler için 2, kadınlar için 1 kilogram ağırlığında, genellikle metal bir çember ile çevrelenmiş tahta ağırşak.
- diyaframisimGöğüs ve karın boşluklarını birbirinden ayıran ince ve geniş kas.
- dizisimkaval, baldır ve uyluk kemiğinin birleştiği yer
- diz ağırşağıisimdiz kapağı kemiği
- diz kapağıisimdizin diz kapağı kemiği ile kaplı bölümü, diz ağırşağı
- diz kapağı kemiğiisimdizin önünde bulunan, kapak biçiminde oynar kemik, diz kapağı
- dişisimçene kemiklerinin üstüne dizili, ısırıp koparmaya ve çiğnemeye yarayan sert, beyaz organlardan her biri.
- dolambaçisimdolanarak giden, dönerek uzanan yolun kıvrıntısı
- dolaşımisimdolaşma işi, sirkülasyon
- dorsal yüzgeçisimsırt yüzgeci
- dudakisimAğzın, dişleri örten ve dışarıya doğru az veya çok kıvrılan üst ve alt kenarlarından her biri; lep.