Başım

“Yakup Kadri’ye” Bî-haber gövdeme gelmiş konmuş, Müteheyyiç, mütekallis bir baş; Ayırır sanki bu baştan etimi Ömr-i ehrâma muâdil bir yaş!.. Ürkerim kendi hayâlâtımdan, Sanki kandır şakağımdan akıyor; Bir kızıl çehrede âteş gözler Bana güya ki içimden bakıyor. Bu cehennemde yetişmiş kafaya Kanlı bir lokmadır ancak mihenim, Ah ya Rabbî, nasıl birleşti Bu çetin başla bu suçsuz bedenim? Dişi, tırnakları geçmiş tenime Gövdem üstünde duran ifrîtin; Bir küçük lâhza-i ârâma feda Bütün âlâyîşn nam ü sıytin!.. Piyale, 1926 Vezin: Feilâtün (fâilâtün) / feilâtün / feûlün (fa’lün)