Batan Ayın Kenarında Satırlar

Bir vurulmuş ilâhı andırıyor Suda teskin-i zahm eden bu kamer, Nısf-ı leylin miyah-ı dûrunda Yıkanır, dinlenir, durur ve güler.. Eli bazan sükût'u ürkütüyor Ki miyah ellerinde hâbide, Ediyor bazı kuşları davet, Ah! O kuşlar ki şimdi bîhareket Suların ateşinde sallanıyor..! Zühalî bir cidalin âsarı: Gizli bir kavs-i bitenâhiden Oklar indikçe —aksi âlem-i dûr— O muzi cüsse-i ilâhiden Suya bir hun-u ateşin akıyor...