Hikmet-1

Bismillâh dep beyân eyley hikmet aytıp Tâliblerge dürr ü gevher saçtım mena Riyazetni kattığ tartıp kanlar yutup Men defter-i sâni sözin açtım mena Sözni aydım her kim bolsa didâr-taleb Cânnı cânğa peyvend kılıp regni avlap Garib yetim fakîrlerni köngli sıylap Köngfi bütün halayıkdın kaçtım mena Kayda körseng köngli sınuk merhem bolğıl Andağ mazlum yolda kalsa hemdem bolğıl Ruz-ı mahşer dergahığa mahrem bolğıl Mâ u menlik halayıkdın kaçtım mena Garib, fakir, yetimlerni Resûl sordı Uşal tüni mi'râc çıkıp dîdâr kördi Kaytıp tüşüp fakir halin sordı Gariblerni izin izlep tüştüm mena Ümmet bolsang gariblerge tâbi bolğıl Ayet hadis her kim aytsa sâmi bolğıl Rızk u ruzi her ne berse kâni bolğıl Kâni bolup şevk şarabın içtim mena Medinege Resul barıp boldı garib Gariblikde mihnet tartıp boldı habîb Cefa tartıp Yaratkanğa boldı karib Garib bolup ukbalardın aştım mena Akil erseng gariblerni köngli avla Mustafâ dek elni kezip yetim kavla Dünya-perest nâ-cinslerdin boyun tavla Boyun tavlap deryâ bolup taştım mena Işk bâbını Mevlâm açkaç menge tekdi Tufrak kılıp hâzır bol dep boynum egdi Bârân-sıfat melâmetni okı tegdi Peykân alıp yürek bağrım teştim mena Könglüm kattığ tilim aççığ özüm zâlim Kur'an okup amel kılmay yalğan âlim Garib cânım sarf eyleyim yoktur mâlım Hakdın korkup otka tüşmey piştim mena Altmış üçke yaşım yetti öttüm ğafil Hak emrini mehkem tutmay özüm câhil Rûze namâz kazâ kılıp boldum kâhil Yaman izlep yahşılardın keçtim mena Vâ-deriğa muhabbetni câmın içmey Ehl u ayâl hânumândın tükel keçmey Cürm ü isyan girihlerin munda çeçmey Şeytân ğalib cân bererde şaştım mena İmânıma çengel urup kıldı gamnâk Pir-i muğân hâzır bol-dep saçtı teryâk Şeytân-lain mendin kaçıp ketti bi-pâk Bihamdillâh nur-ı imân açtım mena Pir-i muğan hizmetide yügrüp yürdüm Hizmet kılıp közüm yummay hâzır turdum Meded kıldı azâzilni kavlap sürdüm Andın songra kanat kakıp uçtım mena Garib fakir yetimlerni kılğın şâdman Halkalar kılıp aziz cânıng eyle kurbân Taâm tapsang cânıng birle kılğıl mihman Hakdın eştip bu sözlerni aydım mena Garib fakîr yetimlerni her kim sorar Râzi bolur ol bendedin Perverdigâr Ey bi-haber sen bir sebeb özi asrar Hak Mustafâ pendin eştip aydım mena Yetti yaşda Arslan Bâbğa kıldım selâm: "Hak Mustafâ emânetin kılıng inâm" Uşal vaktda ming bir zikrin kıldım tamâm Nefsim ölüp lâ-mekânğa aştım mena Hurmâ berip başım silep nazar kıldı Bir fursatta ukbâ sarı sefer kıldı El-vedâ dep bu âlemdin güzar kıldı Mekteb barıp kaynap coşup taştım mena Sünnet ermiş kâfir bolsa berme âzâr Köngli kattığ dil-âzârdın Hüdâ bizâr Allah hakkı andağ kulğa seccin tayyâr Dânâlardın eşitip bu söz aydım mena Sünnetlerin mehkem tutup ümmet boldum Yer astığa yalğuz kirip nurğa toldum Hak-perestler makâmığa mahrem boldum Bâtın tığı birle nefsni yançtım mena Nefsim meni yoldın urup hâr eyledi Telmürtürüb halayıkka zâr eyledi Zikr aytturmay şeytân birle yâr eyledi Hâzırsın dep nefs başını sançtım mena Kul Hâce Ahmed gaflet birle ömrüng ötti Vâ-hasretâ közdin tizdin kuvvet ketti Vâ-veyletâ nedâmetni vaktı yetti Amel kılmay kervân bolup köçtim mena