Hikmet-130

Muhabbetni küçesini kezgen arif Yahşi bilür humganlarnı alametin İradetdin kollarığa harbe alıb Def’in eyler mazarratnıng selametin Andağ âşık ayakığa başın koysa Bina koymay nefs hevânı közin oysa Şevk şarabın içib tâki ruhı kansa Heç ağzıdın salmaz tevbe nedâmetin Yolın tabıb bâtın közi açılganlar Hâr u hasdek ayağ astı yançılganlar Berg-i güldek solub tozub saçılgânlar Eralmaz ol halâyıknıng melametin Sufi kerek bâtınını kılsa sâfi Taat kılsa mânende-i Bişr-i Hâfi Andın songra va'desiğe bolar vâfi Bişek körer her kim keşf ü kerâmetin "Ricalün la tulhihim" deb aytdı Hudâ Oşal merdân mâsivâdın bolur cüda Zikrin aytıb her nefesde olsa revâ Tapar her dem ğavsü'l-ğıyas celâletin Lâhed arâ mürid eger makam tutsa Dervişlikde kırk tört makam andın ötse Şeyhmen teyu binâ koyub otnı yutsa Bimeşakkat tapmaz iman halâvetin Devr ayağı yetib keldi ey bihaber İçrür koymaz neçe eger kılsang hazer Vâ hasretâ imânıngda köptür hatar Kutulmazsan bermey anı emânetin Kul Hâce Ahmed zâhir a'ma yol adaştı Taliblerni suhbetiden yırak kaçtı Karıb çöküb Hakk yolığa aklı şaştı Tangla barsa körmez kömi ferâğatın