Hikmet-2

Eyâ dostlar kulak salıng ayduğumğa Ne sebebdin altmış üçde kirdim yerge Mirâc üzre Hak Mustafâ ruhum kördi OI sebebdin altmış üçde kirdim yerge Hak Mustafa Cebrâildin kıldı seval "Bu neçük ruh tenge kirmey taptı kemâl Közi yaşlığ halka başlığ kaddı hilâl" Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Cibril aydı "ümmet işi sizge ber-Hak Kökke çıkıp melâyikdin alur sebak Nâlişige nâle kılur heftüm tabak" Ol sebebdin altmış üçde kirdim yirge Evvel elest birabbikum dedi bil Hak Kâlu belâ dedi ruhum aldı sebak Hak Mustafa ferzend dedi biling mutlak Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Ferzendim dep Hak Mustafa kıldı kelâm Andın songra barça ervâh kıldı selâm Rahmet-deryâ tolup taş, dep yetti peyâm Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Rahim içre peydâ boldum nidâ keldi Zikr ayt dedi azâlarım titrey berdi Ruhum kirdi süngeklerim Allah dedi Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Tört yüz yıldın keyin çıkıp ümmet bolğay Nice yıllar yürüp halkka yol körgüzgey On dört ming müctehidler hizmet kılğay Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Tokkuz ay u tokkuz künde yerge tüştüm Tokkuz sâat turalmadım kökke uçtum Arş u kürsi pâyesini barıp kuçtum Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge "İnnâ fetehnâ"nı okup manâ sordum Pertev saldı bî-hud bolup didâr kördüm Mullam urup usküt dedi bakıp turdum Yaşım saçıp muztar bolup turdım mena Eyâ nâdân mana bul dep aydı bildim Andın songra çöller kezip Haknı sordım Ruzi kıldı azâzilni tutup mindim Lenger tugup belin basıp yançtım mena Zikrin tamâm kılıp öttüm divâneğe Hakdın özge heç sözlemey bigâneğe Şemin izlep şâgird kirdim pervâneğe Ahker bolup küyüp yanıp öçtim mena Nâm u nişân heç kalmadı lâ lâ boldum Allah yâdın ayta-ayta illâ boldum Hâlis bolup muhlis bolup lillah boldum Fenâ fillâh makamığa aştım mena Arş üstide namâz okup tizim büktüm Razı aytıp Hakk'a bakıp yaşım töktüm Yalğan âşık yalğan sûfi kördüm sögtüm Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Cândın keçmey "Hû-Hû" degen barı yalğan Bu kıltakdın sormang seval yolda kalğan Haknı tapkan özi pinhân sözi pinhân Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Bir yaşımda ervâh menge uluş berdi İki yaşta peygamberler kelip kördi Üç yaşımda çil-ten kelip hâlim sordı Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Tört yaşımda Hak Mustafa berdi hurmâ Yol körsettim yolğa kirdi neçe gümrâh Kayda barsam Hızr babam menge hemrâh Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Beş yaşımda belim bağlap ta'at kaldım Tatavvu ruze tutup âdet kıldım Keçe kündüz zikrin aytıp râhat kıldım Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Alta yaşda turmay kaçtım halâyıkdın Kökke çıkıp ders örgendim melâyikdin Dâmen kesip hemme ehl-i alâyıkdın Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Yetti yaşda Arslan Babam izlep taptı Her sır körüp perde birle büküp yaptı Bihamdillâh kördüm dedi izim öpti Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Kâbız kelip Arslan Babam cânın aldı Hurlar kelip harır tondın kefen kıldı Yetmiş ming ferişteler yığlıp keldi Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Cenâzesin okup yerdin köterdiler Bir fursatda uçmak içre yetkürdiler Rûhın alup illiyyînge kirgizdiler Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Allah Allah yer astıda vatan kıldı Münker Nekir "Men rabbük" dep soruğ sordı Arslan Babam İslâmıdan beyân kıldı Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Akil erseng erenlerge hizmet kılğıl "Emr-i maruf "kılğanlarnı izzet kılğıl "Nehy-i münker" kılğanlarnı hürmet kılğıl Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Sekkizimde sekkiz yandın yol açıldı Hikmet ayt dep başlarımğa nur saçıldı Bihamdillâh Pir-i muğan mey içürdi Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Pir-i muğan Hak Mustafa bi-şek biling Kayda barsang vasfın aytıp tazim kılıng Dürüd aytıp Mustafağa ümmet bolıng Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge Tokkuzunda tolğanmadım toğrı yolğa "Teberrük" dep alıp yördi koldın kolğa Kuvanmadım bu sözlerge kaçtım çölge Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge On yaşıngda oğlan boldung Kul Hâce Ahmed Hâcelikke binâ koyup kılmay tâat Hâcemen dep yolda kalsang vây ne hasret OI sebebdin altmış üçde kerdim yerge