Şiir
Hikmet-42
Körgen zamân inangan Ebubekr sıddıkdur
Üstün bolup tayangan Ebubekr sıddıkdur
Munglaşkanda yığlagan kullukla bel bağlagan
İç bağrını dağlagan Ebubekir sıddıkdur
Bir kavlidin kaytmagen sırrın hergiz aytmagen
Gafil bolup yatmagan Ebubekr sıddıkdur
Cân cânânege kavşurgen kızın koldın tapşurgen
Kol kavşurup yalbargen Ebubekr sıddıkdur
Aytgen sözige yetken nefs u hevâdın ketgen
Hak Resülnı berkitgen Ebubekr sıddıkdur
Muhammedge kaynata kılgan emes heç hatâ
Boynığa salğan futa Ebubekr sıddıkdur
Kul Hâce Ahmed kıl tasdik yâr-ı ğârıng kıl tefrik
Ariflikde bil sâdık Ebubekir sıddıkdur
Metindeki kelimelerin anlamları
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)