Şiir

N'ola Fahr Etse Yazarken Hame Na't u Midhatin

N'ola fahr etse yazarken hame na't u midhatin, Ol Resul-i Kibriyanın vasf-ı zat-ı devletin. Bi-nazir mahbub-ı Hak'tır görmemiş mislin felek, Nurdan bir serve benzetmiş görenler kametin. Hilkat-i dünya bais zat-ı pakindir senin, Arşdan a'la ya Resulallah kadr ü rif'atin. Hamd ola Hakk'a bizi çün ümmetinden eyledi, Şükrün etmek nice mümkündür bu uzma nimetin. Daima zikr-i salatım ola evradım benim, Olur ise ey şeh-i taht-ı risalet himmetin. Mülhem oldun yazmaya bu nüsha-i vassafi çün, Ta şefaat eyleye bu na't-ı pake himmetin. Nin salat ile selam eyler revan-ı pakine, Eyler İlhami reca nakd-ı şefaat ruhsatin.

Şiir açıklaması

Bu şiir, Hz. Muhammed’i öven bir na’ttır. Şair, kalemin onun övgüsünü yazarken iftihar etmesini doğal bulur; çünkü onu benzeri görülmemiş, Allah’ın sevgilisi ve yüce bir elçi olarak sunar. “Nurdan bir serve” benzetmesi, onun görünüşünü ışıkla yücelten şiirsel bir imgedir.

Şair, dünyanın yaradılışını onun pak zatına bağlar ve makamını arştan da üstün gösterir; bunlar şiirdeki övgü ifadeleridir. Allah’a, kendilerini onun ümmetinden kıldığı için şükreder. Burada hilkat yaradılış, zat kişi veya şahıs, risalet ise peygamberlik anlamındadır.

Son bölümlerde şair, sözlükte “destek” anlamı verilen salatı daima anmayı ve bu na’tın kabul görmesini diler. Peygambere salat ve selam sunduğunu, şefaat umudu taşıdığını söyler; şefaat aracılık, af için vesile olma ve yardım etme anlamındadır. Şiirin ana duygusu sevgi, saygı, bağlılık ve minnettarlıktır.

Açıklama, sözlükteki tanımlardan yararlanılarak yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır.

Metindeki kelimelerin anlamları

daima: her vakit, sürekli olarak, daim
fahr: kendisiyle övünülen, iftihaf sebebi
hilkat: yaradılış, fıtrat
salat: destek
zat: kişi, şahıs, nefer, nüfus
şefaat: Aracılık, af için vesile olmak, yardım etmek.
risalet: peygamberlik

Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)