Sivastopol Marşı

Rifat Bey’in şiiri, Sivastopol önündeki askerlerin savaşa katılma isteğini ve cesaretini dile getirir. Gemilerin top atışlarıyla “yer gök iniler”; bu söz, çatışmanın şiddetini ve gürültüsünü etkili biçimde anlatır. Şiirde Kırklar ve Yediler’den yardım beklentisi de yer alır; sözlükte Yediler, yedi kişilik bir evliya topluluğu olarak tanımlanır. Nişanlıların uzakta, yani sılada dua etmesi ise savaş heyecanına özlem ve ayrılık duygusunu ekler.

Yıkık minare ve musalla taşı imgeleri, savaşın yıkıcılığını ve ölüm ihtimalini hatırlatır. “Ölürsek şehit, kalırsak gâzi” dizesi, askerlerin ölümle karşılaşmayı ya da sağ kalıp savaşmayı göze aldığını gösterir. Her bölümde tekrarlanan kaptan paşadan izin isteme sözü, şiirin temel isteğini öne çıkarır. Eserin ana duygusu; inanç, yiğitlik ve sıladaki sevdiklere duyulan özlemin iç içe geçmesidir.