“Apollo 11 ile eve dönüş yolculuğunda birden o minicik bezelyenin, o güzel ve mavi olanın Dünya olduğunu fark ettiğimi hatırlıyorum. Başparmağımı kaldırıp bir gözümü kapattım ve başparmağım Dünya gezegenini tamamen örttü. Kendimi dev gibi hissetmedim. Kendimi çok, çok küçük hissettim.”

Armstrong bu sözüyle Ay'dan dönerken yaşadığı derin bir perspektif değişimini aktarıyor. Dünyayı uzaktan, başparmağıyla kapatabileceği kadar küçük bir cisim olarak görmek, insanın evrendeki yerine dair güçlü bir farkındalık yaratıyor. "Tiny pea, pretty and blue" ifadesi Dünya'nın kırılganlığını ve güzelliğini aynı anda vurguluyor; gezegenimiz uçsuz bucaksız uzayda savunmasız, küçük bir nokta olarak betimleniyor.

Sözün ikinci yarısındaki tezat çok anlamlıdır: İnsanlık tarihinin en büyük teknolojik başarılarından birini gerçekleştirmiş bir astronot, kendini güçlü ya da üstün hissetmek yerine son derece küçük hissetmektedir. Bu, uzay yolculuğunun yarattığı "genel bakış etkisi" (overview effect) olarak bilinen deneyimin erken bir ifadesidir. Dünyayı dışarıdan gören pek çok astronot, sınırların yapaylığını, gezegenin kırılganlığını ve insanlığın ortak kaderini derinden hisseder. Armstrong'un anlattığı bu an, bireysel başarıdan çok evrensel bir alçakgönüllülüğün ifadesidir.

Bu söz, David Wallechinsky ve Irving Wallace'ın derlediği The People's Almanac (1975) adlı kitapta yer alan bir alıntıdır. Armstrong'un Apollo 11 görevi sırasında, Ay'dan Dünya'ya dönüş yolculuğunda yaşadığı bir anıya dayanmaktadır. Astronotların Dünya'yı uzaydan gördüklerinde yaşadıkları duygusal ve felsefi dönüşümün erken dönem tanıklıklarından biridir.