“Yaşam süremiz içinde, tıpkı Antarktika'daki istasyonlar ve benzeri bilimsel üsler gibi sürekli insanlı Ay üslerine sahip olacağımızdan oldukça eminim.”

Neil Armstrong bu sözüyle Ay yüzeyindeki varlığın yalnızca kısa ziyaretlerle sınırlı kalmayacağını, kalıcı ve sürekli insanlı bilimsel üslerin kurulmasının doğal bir gelişme olduğunu anlatıyor. Ay üslerini Antarktika'daki araştırma istasyonlarına benzetmesi, uzay araştırmalarını dünyadaki bilimsel keşif geleneğinin bir devamı olarak gördüğünü gösteriyor. Antarktika örneği, zorlu ve izole koşullarda bile insanların sürekli çalışabildiğini, bilimsel üsler kurabildiğini kanıtlayan somut bir modeldir.

Sözün dikkat çekici yanı, Armstrong'un bunu Ay'a ilk ayak basan kişi olarak değil, uzay araştırmalarının yönünü kavrayan bir mühendis ve bilim insanı gözüyle söylemesidir. Ona göre Ay'a iniş bir son değil, daha sürekli bir insan varlığının başlangıcıdır. Bugünden bakıldığında Ay üsleri hâlâ tam anlamıyla hayata geçmemiş olsa da, bu vizyon günümüzdeki Artemis programı ve diğer uluslararası Ay keşif planlarının temel hedeflerinden biri olmaya devam etmektedir.

Armstrong bu sözü 1970 yılında BBC'ye verdiği bir röportajda, Apollo 11'in Ay'a inişinden yaklaşık bir yıl sonra söylemiştir. Apollo programının hız kazandığı, uzay araştırmalarının geleceğine dair iyimserliğin yüksek olduğu bir dönemde, Ay'da kalıcı insan varlığı fikrini dile getirmiştir.