“Daha sonraki Apollo uçuşları, özellikle 1971'de Ay Gezgini aracı kullanılabilir hale geldiğinde, daha geniş alanları kapsamak için daha fazlasını yapabildi ve daha uzağa hareket edebildi.”

Bu söz, Apollo programının zaman içindeki teknolojik ilerleyişini nesnel bir dille anlatıyor. Armstrong, Ay Gezgini (Lunar Rover) aracının devreye girmesiyle birlikte keşif kapasitesinin nasıl arttığını, görevlerin kapsamının genişlediğini aktarıyor. Bu teknik gözlem, bilimsel keşiflerin birikimli doğasını yansıtır: Her görev, öncekinin deneyiminden ve teknolojisinden beslenir.

Sözdeki ifade, Armstrong'un mühendislik geçmişini de yansıtır. Olayları abartılı bir dille değil, ölçülebilir ve karşılaştırmalı bir çerçevede anlatır. Ay'a yapılan ilk inişin ne kadar dar bir alanla sınırlı olduğu, sonraki görevlerle birlikte keşif menzilinin ve kapsamının nasıl büyüdüğü, bilim insanlarının Ay hakkında daha fazla veri toplamasına olanak sağlamıştır.

Bugünün okuru için bu söz, teknolojik ilerlemenin sabırla ve adım adım gerçekleştiğini göstermesi bakımından anlamlıdır. İlk deneme sınırlı olabilir, ancak sonraki adımlar bu deneyime dayanarak daha büyük hedeflere ulaşmayı mümkün kılar. Armstrong'un üslubundaki alçakgönüllü nesnellik, kendi görevinin de bu zincirin bir halkası olduğunu kabul ettiğini gösterir.

Armstrong'un 2010 yılında gazeteci Robert Krulwich'e yazdığı bir mektuptan. Mektupta Apollo görevlerinin keşif kapasitesi ve Ay'a yapılan ilk inişin kısıtlılıkları üzerine sorulan sorulara yanıt veriyordu.