“Adlî siyasetimizin esası, «Zamanın değişmesi ile hükümlerin dahi değişmesi lâzım geleceği inkâr olunmaz.» kaidesidir.”

Atatürk bu sözünde hukuk düzeninin temelini zamana ve toplumsal koşullara göre yenilenebilir olmaya bağlar. "Zamanın değişmesi ile hükümlerin dahi değişmesi lâzım geleceği inkâr olunmaz" kaidesi, hukuk kurallarının değişmez ve donmuş metinler olmadığını, aksine toplumun ihtiyaçlarıyla birlikte yeniden yorumlanması ve gerektiğinde değiştirilmesi gerektiğini ifade eder. Böylece adalet, geçmişin kalıplarına hapsolmak yerine yaşayan toplumla birlikte gelişen bir kavram olarak ele alınır.

Bu yaklaşım, Cumhuriyet'in ilk yıllarında gerçekleştirilen hukuk reformlarının da düşünsel zeminini oluşturur. Mecelle gibi eski hukuk metinlerinden laik ve çağdaş bir hukuk sistemine geçiş, yalnızca siyasal bir tercih değil, aynı zamanda değişen toplum yapısına uygun yeni hükümler üretme zorunluluğunun sonucudur. Atatürk, hukuku geçmişin bir yükü olarak değil, toplumsal ilerlemenin bir aracı olarak görür.

Sözün günümüzdeki önemi, hukukun toplumsal değişim karşısında duyarlı olması gerektiği fikrinde yatar. Toplumsal ilişkiler, teknoloji, ekonomi ve kültür değiştikçe hukuki normların da bu yeni gerçekliğe uyum sağlaması beklenir. Atatürk'ün çizdiği bu çerçeve, hukuku sabit bir yapı olarak değil, toplumun ihtiyaçlarıyla sürekli gözden geçirilmesi gereken canlı bir düzen olarak düşünmeye davet eder.