“Sahip olunan mirasın korunması, beraber sürdürülmesi için iradeleri ortak olan insanların birleşmesinden meydana gelen topluma millet adı verilir. (1924)”

Bu tanım, millet kavramını yalnızca soy ya da din birliği üzerinden değil, daha çok ortak bir irade etrafında birleşmek üzerinden açıklar. Atatürk'e göre bir topluluğun millet sayılabilmesi için insanların kendilerine bırakılmış ya da birlikte oluşturdukları değerleri sahiplenmesi ve bunları geleceğe taşıma konusunda aynı kararlılığı göstermesi gerekir. Buradaki "miras" sözcüğü yalnızca maddi varlıkları değil; tarih, kültür, dil ve ortak geçmiş gibi manevi birikimleri de kapsar.

Tanımın önemli yanı, milleti kader birliğinden çok irade birliği olarak görmesidir. Kişilerin aynı sınırlar içinde yaşaması ya da aynı geçmişi paylaşması tek başına yeterli değildir; esas olan, bu mirası korumak ve sürdürmek için ortak bir istek duymalarıdır. Bu yaklaşım, cumhuriyetin kuruluş yıllarında farklı kökenlerden gelen bireyleri ortak bir ulusal kimlik etrafında birleştirmeyi amaçlayan anlayışı yansıtır.

Söz, günümüzde millet kavramının etnik ya da dinsel kalıplarla sınırlanamayacağını, daha kapsayıcı ve bilinçli bir birlikteliği ifade ettiğini düşündürür. Ortak irade ve sahiplenme duygusunun, bir toplumu geçmişten geleceğe taşıyan asıl güç olduğu fikrini öne çıkarır.