Sözlük dizini
“M” harfi
2.449 madde · Standart Türkçe
- münakkatisimNoktalanmış,nokta konulmuş, noktalı
- münakkaşisimNakışlı, süslü, renkli süslemesi olan.
- münasafaisimYarıya bölme.
- münasafatenisimYarıyarıya
- münasebatisimMünasebetler, ilgiler, yakınlıklar.
- münasebeisimbenzeme
- münasebetisimİlişki.
- münasebetiylezarfDolayısıyla, sebebiyle, itibarıyla, ilgisinden dolayı
- münasebetsizlikisimMünasebetsiz olma durumu veya münasebetsiz davranış, saygısızlık
- münasiplikisimuygunluk, uygun olma durumu
- münavebelizarfdönüşümlü, nöbetleşe, sırayla
- münavebetenisimNöbetleşe
- münazaraisimbir konu üzerinde, belli kural ve yöntemlere uyularak yapılan tartışma
- münaziisimKavgacı, ağız kavgası yapan.
- münazilisimAzledilmiş, vazifesinden çıkarılmış
- münazırisimMünazara yapan
- münbaisisimGönderilmiş, gönderilen.
- münbasitisimYaygın, genişleyen
- münbasıtisiminbisat eden, yayılan, acılan, genişleyen
- münceliisimTecelli eden, apaçık, parlak
- müncerisimBir yöne doğru sürüklenip götürülen
- mündericatisimIçindekiler
- müneccimbaşıisimSaray müneccimlerinin başı olan kimse.
- müneccimlikisimastroloji
- münekkitlikisimEleştirmenlik, eleştirmecilik
- münfekkisimSökülmüş, ayrılan. İnfikâk eden. Ayrılmış.çikmiş
- münharifüisim(Harf. den) İnhiraf eden, yoldan çıkmış. Eğilmiş, çarpık. Usulünden çıkmış, sağlam olmayan.
- münhasıranzarf(eskimiş): bilhassa, özellikle, yalnız
- münhattisimAşağı inen, inhitât eden. Alçak. Çukur.
- münkasımisimbölünen