Sözlük dizini
Yöresel
3.273 madde
- emcikisimözellikle ağlayan bebekleri sakinleştirmek için kullanılan alet
- emeisim(Sivas ağzı) Babanın kız kardeşi, hala
- eme yaramazsıfatişe yaramaz, beceriksiz
- emetiisimBabanın kız kardeşi, hala.
- emiceisimAmca, babanın erkek kardeşi.
- emiceklik vermekfiil(Sivas ağzı) Umut vermek, güvendirmek
- emmeisimemmek işi
- emmiisim(Havza ağzı) amca
- encamibağlaç(Gümüşhane ağzı) Madem
- encekisimyavru, yeni doğmuş
- enezsıfatCılız, zayıf, güçsüz
- enezesıfatcılız, zayıf, güçsüz
- enflasyonisimDolanımdaki para miktarıyla, malların ve satın alınabilir hizmetlerin toplamı arasındaki açığın büyümesinden ortaya çıkan ve fiyatların toplam yükselişi, paranın değerinin düşmesi biçiminde kendini gösteren ekonomik parasal süreç; para şişkinliği, parasal şişkinlik
- engeçisimyengeç
- enginsıfatUcu bucağı görünmeyecek kadar geniş, çok geniş; vâsi.
- enibazisimİniyoruz
- enikisim(Havza ağzı). kedi, köpek yavrusu.
- enizisim(Nevşehir, Niğde ağzı) Boş duran tarla.
- enmekfiil(Düziçi, Diyarbakır, Zonguldak, Şanlıurfa, Bartın, Karabük, Rize, Ordu, Kırşehir, Artvin ağzı) İnmek.
- epirremeksıfatçürümeye yüz tutmuş tazeliğini canlılığını yitirmiş
- eprimekfiilDağılıp parçalanacak hale gelmek, dağılıp parçalanmak.
- erisimerkek.
- ereziisimirade, buyruk
- erinceksıfatTembel, üşenen.
- eringeçisim(Adana, Kahramanmaraş, Afyonkarahisar, İzmir, Eskişehir, Hatay, Düziçi ağzı) (Tokat, Sivas, Kayseri, Nevşehir, Konya, Havza ağzı) Erinen, tembel, üşengeç
- erişteisimince şeritler hâlinde kesilip kurutulmuş hamur.
- erkânisimBir erkek adı. Yiğit, erkek soydan gelen kimse.
- ermanıisimErmeni.
- ersenekisimerkeğe düşkün kadın
- esemeisimmantık