Sözlük dizini
Tüm kelimeler
113.927 madde
- bekâr kalmakifadeevlenmemek, evlenmemiş olmak.
- bekâr odasıisimBekârların veya taşradan gelen işçilerin kalması için düzenlenmiş oda; bekârhane
- bekâr yaşamakifadeevlenmemek, evlenmemiş olmak.
- bekâra karı boşamak kolay geliratasözüBir yükü taşımayan kişiye, o yükten kurtulmayı önermek kolay gelir.
- bekâretisimkızlık
- bekârhaneisimBekârların kalması için ayrılmış veya düzenlenmiş oda
- bekârlısıfat(bir yerde) bekâr olduğu hâlde
- bekârlıkisimhiç evlenmemiş olma hâli
- bekârlık maskaralıkatasözüBekâr kimse bakımsızdır, kılıksızdır, derbeder bir yaşayış sürer ve herkesin eğlencesi olur.
- bekârlık maskaralıktıratasözüBekâr yaşamını düzensiz ve gülünç bulan, evliliği yeğleyen bir yargıyı dile getirir.
- bekârlık sultanlıkatasözüAile sorumluluğundan kaçan ve başıboş bir yaşayış sürmeyi seven kimselere göre bekarlık, eşi bulunmaz bir sorumsuzluk ve rahatlık durumudur.
- bekârın parasını it yer, yakasını bitatasözüBekâr kimse, parasını çarçur edebilir; dalaverecilere yedirir. Yaşayışı düzensiz, üstü başı kirli, bitlidir.
- bekçiisimbir şeyi veya bir yeri bekleyip korumakla görevli kimse, bina, depo, site vb. yapıları yangın, hırsızlık ve gayri meşru yaklaşmalara karşı koruyan kişi
- bekçi kalmakfiilKoruyucu, gözcü, denetleyici olarak beklemek
- bekçi köpeğiisimbir çevreyi korumak üzere beslenen köpeklere verilen genel ad
- bekçilikisimbekçinin yaptığı iş
- belisimİnsan bedeninde göğüsle karın, sırtla kalçalar arasında daralmış bölüm
- bel bağıisimbel kemeri
- bel belzarfDurgun, anlamsız bakmayı anlatan bel bel bakmak deyiminde geçer
- bel etmekfiilIşaret koymak, işaret vermek
- bel gevşekliğiisimCinsel gücü yitirme
- bel kemeriisimelbise üzerinden bele dolayarak bir toka ile tutturulan, deri, kumaş veya metalden yapılan özel bağ, bel bağı
- bel kemiğiisimOmurganın beli oluşturan bölümü; oma, amudufıkari.
- bel kırmakifadeKırıtmak, salınmak
- bel suyuisimmeni.
- bel vermekifadeyapının veya yapı parçasının bir kısmının çeşitli sebeplerle dış tarafa doğru çıkıntı oluşturması
- bel' etmekfiilyutmak
- belaisimBüyük zarar ve sıkıntıya yol açan olay veya kimse
- bela aramakifadeKavga sebebi yaratmak.
- bela getirmekifadekötülüğe, felakete uğratmak.